Τετάρτη, 16 Αυγούστου 2017

«Αὐτούς πού προσέχουν τόν ἑαυτό τους καί ἀποβλέπουν στήν πρόνοια τοῦ Θεοῦ, συχνά ἡ θεία χάρη τούς διδάσκει τά πρέποντα μέ ἀνθρώπους ἁπλοϊκούς καί ἀμαθεῖς. Οἱ ταπεινόφρονες καταδέχονται νά διδάσκονται καί ἀπό τούς τυχόντες»

Αποτέλεσμα εικόνας για Πρέπει νά ὑπακοῦμε μέχρι θανάτου

Ἀπό τόν βίο τοῦ ἁγίου Ἐφραίμ

Ὁ μέγας Ἐφραίμ ἦταν πάντοτε ἀπασχολημένος μέ ἱερές σκέψεις καί σχεδόν ἀδιάκοπα ἔβλεπε νοερά τήν ἡμέρα τῆς κρίσεως καί πενθοῦσε ἀκατάπαυστα, γι᾿ αὐτό καί ἔφευγε μακριά, ὅπως ὁ ψαλμωδός, καί ἀπέφευγε κάθε θόρυβο καί τρικυμία καί ταραχή τῆς ζωῆς καί ἔμενε στήν ἔρημο. 

Πηγαίνοντας πάλι ἀπό τόπο σέ τόπο γιά νά ὠφελήσει καί νά οἰκοδομήσει ψυχές, καταπώς τόν κινοῦσε τό Ἅγιο Πνεῦμα, ἄφησε κάποτε τήν πατρίδα του μέ ἐντολή τοῦ Θεοῦ, ὅπως ὁ ἱερός Ἀβραάμ, καί πῆγε στήν Ἐδεσσα τῆς Μεσοποταμίας, ἀπό τή μιά γιά νά προσκυνήσει τά ἱερά της λείψανα καί προσκυνήματα, καί ἀπό τήν ἄλλη γιά νά συναντήσει κανέναν ἀπό τούς μορφωμένους καί νά πάρει ἀπό αὐτόν καρπό γνώσεως. Γι᾿ αὐτό καί παρακάλεσε τόν Θεό λέγοντας:

«Ἰησοῦ Χριστέ, Δέσποτα καί Κύριε τοῦ σύμπαντος, ἀξίωσέ με, μπαίνοντας στήν Ἔδεσσα, νά συναντήσω ἕναν τέτοιον ἄνθρωπο πού νά μπορεῖ νά μιλήσει μαζί μου γιά τήν οἰκοδομή καί τήν ὠφέλεια τῆς ψυχῆς».

Χερουβεικόν Φωκαέως α' ἤχου


(Ζωντανή ἠχογράφηση στον Ι.Ν. Παντανάσσης Κατερίνης
χθές, Τρίτη, 15 Αὐγούστου 2017, ἑορτή τῆς Κοιμήσεως τῆς Θεοτόκου)


Ὁ Χερουβικὸς ὕμνος

Οἱ τὰ Χερουβεὶμ μυστικῶς εἰκονίζοντες, καὶ τῇ ζωοποιῷ Τριάδι τὸν τρισάγιον ὕμνον προσᾴδοντες, πᾶσαν τὴν βιωτικὴν ἀποθώμεθα μέριμναν, 
ὡς τὸν Βασιλέα τῶν ὅλων ὑποδεξόμενοι, 
ταῖς ἀγγελικαῖς ἀοράτως δορυφορούμενον τάξεσιν. Ἀλληλούϊα.

«Πρέπει νά ὑπακοῦμε μέχρι θανάτου σέ αὐτούς πού μᾶς καθοδηγοῦν στό ὄνομα τοῦ Κυρίου, καί νά τούς ἀγαποῦμε καί νά τούς σεβόμαστε»

Αποτέλεσμα εικόνας για Πρέπει νά ὑπακοῦμε μέχρι θανάτου

Ὁ μέγας Θεοδόσιος, ἐπειδή ἤξερε ὅτι γι᾿ αὐτούς πού διάλεξαν νά ζοῦν σύμφωνα μέ τό θέλημα τοῦ Θεοῦ τίποτε ἄλλο δέν βοηθᾶ τόσο πολύ στήν ἀπόκτηση τῆς ἀρετῆς καί στή διατήρησή της ὅσο ἡ μνήμη τοῦ θανάτου, τί σκέφτηκε νά κάνει; Ἔδωσε ἐντολή στούς μαθητές του νά φτιάξουν ἕναν τάφο, ἀπό τή μιά γιά νά φέρνει στή μνήμη τό τέλος –γι᾿ αὐτό ἄλλωστε λέγεται “μνημεῖο”– καί ἔτσι νά τούς κάνει πιό ἐπίμονους στόν ἀγώνα καί νά τούς κεντρίζει νά κοπιάζουν περισσότερο γιά τήν ἀρετή, καί ἀπό τήν ἄλλη γιά νά θάβονται σέ αὐτόν ὅταν πεθαίνουν. Ἐπιπλέον ὅμως καί γιατί κάτι μελλοντικό ἔβλεπε καί πληροφοροῦνταν ἀπό πρίν.

Ὅταν λοιπόν ἑτοιμάστηκε ὁ τάφος, στάθηκε μπροστά ὁ ἅγιος καί γύρω οἱ μαθητές του. Καί βλέποντας μέ τό διαπεραστικό βλέμμα τοῦ νοῦ του τί πρόκειται νά γίνει, τούς κοίταξε καί εἶπε σάν νά ἀστειευόταν: «Ὁ τάφος εἶναι κιόλας ἕτοιμος, ποιός νά εἶναι ὅμως ἀπό ἐσᾶς αὐτός πού θά τόν ἐγκαινιάσει;».

Αὐτός λοιπόν ἔτσι μίλησε, ἀνακατώνοντας καί τήν εὐχαρίστηση στήν ἀστειότητα τοῦ λόγου. Καί κάποιος Βασίλειος, ἱερέας, πού μέ τόν ζῆλο του γιά τά καλά παρουσίαζε ὁλοκάθαρα στόν ἑαυτό του τά χαρακτηριστικά τοῦ πνευματικοῦ του πατέρα, καί αὐτόν πού τόν γέννησε πνευματικά τόν ἔμοιαζε κατά τήν ὁμοιότητα τῶν ἀρετῶν ὄχι λιγότερο ἀπό ὅσο μοιάζουν τά παιδιά τούς γονείς τους, κατάλαβε ὅτι ὁ δάσκαλος δέν εἶπε ἄσκοπα αὐτόν τόν ὑπαινιγμό. 

Τρίτη, 15 Αυγούστου 2017

Αἴνοι & Δοξαστικόν ἑορτής Κοιμήσεως τῆς Θεοτόκου


(Ζωντανή ἠχογράφηση στον Ι.Ν. Παντανάσσης Κατερίνης
σήμερα, Τρίτη, 15 Αὐγούστου 2017, ἑορτή τῆς Κοιμήσεως τῆς Θεοτόκου)


ΑΙΝΟΙ
Ἦχος δ‘

Πᾶσα πνοὴ αἰνεσάτω τὸν Κύριον. Αἰνεῖτε τὸν Κύριον ἐκ τῶν οὐρανῶν· αἰνεῖτε αὐτὸν ἐν τοῖς ὑψίστοις. Σοὶ πρέπει ὕμνος τῷ Θεῷ.

Αἰνεῖτε αὐτόν, πάντες οἱ Ἄγγελοι αὐτοῦ· αἰνεῖτε αὐτόν, πᾶσαι αἱ δυνάμεις αὐτοῦ. Σοὶ πρέπει ὕμνος τῷ Θεῷ.

Στίχ. Αἰνεῖτε αὐτὸν ἐπὶ ταῖς δυναστείαις αὐτοῦ, αἰνεῖτε αὐτὸν κατὰ τὸ πλῆθος τῆς μεγαλωσύνης αὐτοῦ.
Ὡς γενναῖον ἐν Μάρτυσι
Τῇ ἐνδόξῳ Κοιμήσει σου, οὐρανοὶ ἐπαγάλλονται, καὶ Ἀγγέλων γέγηθε τὰ στρατεύματα, πᾶσα ἡ γῆ δὲ εὐφραίνεται, ᾠδὴν σοι ἐξόδιον προσφωνοῦσα τῇ Μητρί, τοῦ τῶν ὅλων δεσπόζοντος, ἀπειρόγαμε, Παναγία Παρθένε, ἡ τὸ γένος τῶν ἀνθρώπων ῥυσαμένη, προγονικῆς ἀποφάσεως.

Στίχ. Αἰνεῖτε αὐτὸν ἐν ἤχῳ σάλπιγγος, αἰνεῖτε αὐτὸν ἐν ψαλτηρίῳ καὶ κιθάρᾳ.
Τῇ ἐνδόξῳ Κοιμήσει σου,…

Φωτογραφίες από την σημερινή Ακολουθία Κοιμήσεως της Θεοτόκου και τον αποχαιρετισμό του Ι. Λειψάνου του Αγίου Διονυσίου εν Ολύμπω






Διδάγματα από την Κοίμηση της Θεοτόκου

Αποτέλεσμα εικόνας για κηρυγμα στην κοιμηση τησ θεοτοκου

ΠOIΑ διδάγματα, αγαπητοί μου, αποκομίζουμε από την εορτή της Kοιμήσεως; Όσα θα σας πω, τα αντλούμε όχι από την Kαινή Διαθήκη, αλλ’ από την άλλη πηγή της Oρθοδοξίας, την ιερά παράδοση. Tι λέει λοιπόν η ιερά παράδοσης για την κοίμηση της Θεοτόκου;

* * *

Mετά την ανάληψη του Xριστού η Παναγία ζούσε με τις αναμνήσεις του μονογενούς Yιού της, και είχε συνήθεια να επισκέπτεται τον τόπο της προσευχής του, τη Γεθσημανή.
Πολλές φορές πήγε εκεί. Αλλά κάποια μέρα πήγε για τελευταία φορά. Tότε συνέβη κάτι έκτακτο. Ας μην πιστεύουν οι άπιστοι, εμείς πιστεύουμε. στο πέρασμα της Θεοτόκου, και μάλιστα όταν γονάτισε να προσευχηθεί, τα δέντρα έγειραν, λύγισαν τις κορυφές των προς τα κάτω. 

Σαν να έκαναν μετάνοια να την προσκυνήσουν. Kαι, όπως στον Eυαγγελισμό, ήρθε πάλι ο αρχάγγελος Γαβριήλ. Kρατούσε κλάδο φοίνικος, σύμβολο νίκης κατά του θανάτου. Xαιρέτισε την υπεραγία Θεοτόκο και την ειδοποίησε, ότι σε λίγο φεύγει πλέον από τη γη για να συναντήσει τον Yιό της.

Λόγος στην Κοίμηση της Θεοτόκου

koimissis

Τώρα λοιπόν, ενώ έκλεισε τους αισθητούς οφθαλμούς η Θεοτόκος, υψώνει για χάρη μας τους νοητούς, σαν λαμπρούς και μεγάλους φωστήρες που ποτέ ως τώρα δεν βασίλεψαν, για να αγρυπνούν και να εξιλεώνουν τον Θεό υπέρ της σωτηρίας του κόσμου. 

Τώρα, ενώ στα θεοκίνητα χείλη της σίγησε ο έναρθρος λόγος, αείλαλο ανοίγει το πρεσβευτικό της στόμα υπέρ όλου του γένους. 

Τώρα, ενώ συνέστειλε τις σωματικές και θεοφόρες της παλάμες, τις υψώνει άφθαρτες προς το Δεσπότη υπέρ ολόκληρης της οικουμένης. 

Τώρα, ενώ μας απέκρυψε τα ηλιοειδή και φυσικά χαρακτηριστικά της, ακτινοβολεί διά μέσου της σκιαγραφίας της εικόνας της και την παρέχει στο λαό προς ασπασμό ευεργετικό και σχετική προσκύνηση, είτε το θέλουν οι αιρετικοί είτε όχι. Ενώ λοιπόν πέταξε επάνω η πάναγνη περιστερά, δεν παύει να φυλάττει τα κάτω. Ενώ εξήλθε του σώματος, με το πνεύμα της είναι μαζί μας. Ενώ οδηγήθηκε στους ουρανούς, εξοστρακίζει από ανάμεσα μας τους δαίμονες μεσιτεύοντας προς τον Κύριο.

Δευτέρα, 14 Αυγούστου 2017

Ἡ Κοίμησις τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου



Ὅταν ᾖλθε ἡ στιγμὴ τοῦ τέλους τῆς ἐπίγειας ζωῆς τῆς Θεοτόκου, ἄγγελος Κυρίου τῆς τὸ μετέφερε τρεῖς ἡμέρες πρίν. Ἡ χαρὰ τῆς Παναγίας ἦταν πολὺ μεγάλη διότι θὰ πήγαινε νὰ συναντήσει τὸν Υἱό της καὶ Θεό της. 

Ἀφοῦ λοιπὸν πῆγε καὶ προσευχήθηκε στὸ ὄρος τῶν Ἐλαιῶν, γύρισε στὸ σπίτι τοῦ Ἰωάννη καὶ ἔκανε γνωστὴ τὴν κοίμησή της. 

Μάλιστα ἡ παράδοση ἀναφέρει ὅτι λίγο πρὶν τὴν κοίμησή της, οἱ Ἀπόστολοι ποὺ δὲν ἦταν ὅλοι στὰ Ἱεροσόλυμα, μὲ θαυμαστὸ τρόπο μεταφέρθηκαν ὅλοι δίπλα της. 

Κήρυττε τόν Χριστό μέσα ἀπό τήν εὐλάβειά σου!


Οἱ εὐλαβικὲς λαϊκὲς συνήθειες ποὺ μέσα ἀπὸ τὴν παράδοση ἔχουν περάσει στὴν καθημερινότητα τῆς ζωῆς τοῦ Χριστιανοῦ, παρατηροῦμε ὅτι στὶς ἡμέρες μᾶς παραθεωροῦνται, γιὰ νὰ μὴν ποῦμε περιφρονοῦνται καὶ ἀπορρίπτονται, σὰν κάτι μὴ ἀναγκαῖο.

Παρατηροῦμε σὲ πολλὰ σπίτια τὰ ὁποῖα ἐπισκεπτόμαστε, ὅτι τὸ καντηλάκι δὲν ὑπάρχει, τὸ θυμίαμα εἶναι ἄγνωστο καὶ ἀνύπαρκτο, οἱ ἱερὲς εἰκόνες χρησιμοποιοῦνται σὰν ΄΄ντεκὸρ΄΄ γιὰ νὰ στολίσουμε τὸ σπίτι, τὸ σημεῖο τοῦ σταυροῦ κατὰ τὴν ὥρα τοῦ φαγητοῦ ἀπὸ ὅπου δὲν ἀπουσιάζει γίνεται μὲ βιασύνη καὶ σὰν νὰ ντρεπόμαστε ἢ νὰ αἰσθανόμαστε ἄβολα τὴν ὥρα ποὺ κάνουμε τὸ σταυρό μας!

Κι ὅμως ἀγαπητοί μου αὐτὲς οἱ ἁπλὲς καὶ εὐλαβικὲς συνήθειες μᾶς βοηθοῦν νὰ κρατοῦμε τὸ νοῦ μας καὶ τὴν καρδιὰ μᾶς κοντὰ στὸ Θεό. Μᾶς θυμίζουν καθημερινά το Θεὸ καὶ τὴν ἀγάπη καὶ προστασία ποὺ μᾶς παρέχει, εἶναι ἕνα ἐλάχιστο δεῖγμα εὐχαριστίας πρὸς τὸν Θεό!

Στό κατρακύλισμα πού μᾶς φοβίζει τί νά κάνουμε;

Αποτέλεσμα εικόνας για Η αδύναμη πίστη

– Γέροντα, εἶναι διαπίστωσις πολλῶν πνευματικῶν ἀνθρώπων, ὅτι ὁ κόσμος συνεχῶς χειροτερεύει. Αὐτό τό ἀπότομο κατρακύλισμα κάπου μᾶς φοβίζει. Ἐμεῖς τί μποροῦμε νά κάνουμε;

– Νά παραμένουμε κοντά στόν Θεό. Ὅσο εἴμεθα κοντά Του, ἰσχύει τό: «Παρεμβαλεῖ ἄγγελος Κυρίου κύκλῳ τῶν φοβούμενων αὐτόν καί ρύσεται αὐτούς» (ψαλμ 33, 8).

Ὅταν ὁ βασιλιᾶς τῆς Συρίας εἶχε στείλει στρατό νά συλλάβουν τόν προφήτη Ἐλισσαῖο, ὁ προφήτης βρισκόταν μέ τόν ὑποτακτικό του. Μόλις ὁ ὑποτακτικός του εἶδε νά ἀνεβαίνουν οἱ στρατιῶτες γιά νά τούς συλλάβουν, τρομοκρατήθηκε, τόν ἔπιασε πανικός. Καί στράφηκε στόν Ἐλισσαῖο καί τοῦ λέγει: «Γιά κοίτα κύριε, τί γίνεται. Πόσοι ἔρχονται νά μᾶς συλλάβουν, πῶς θά γλιτώσουμε;». 

Κυριακή, 13 Αυγούστου 2017

Παρέλαβεν ὁ Χριστός (Δοξαστικό τῶν αἴνων)



(Ζωντανή ἠχογράφηση στον Ι.Ν. Παντανάσσης Κατερίνης
σήμερα, Κυριακῇ Ι' Ματθαῖου, 13 Αὐγούστου 2017)


Δόξα Πατρί… Ἦχος πλ. δ’ Βύζαντος

Παρέλαβεν ὁ Χριστός, τὸν Πέτρον καὶ Ἰάκωβον καὶ Ἰωάννην, εἰς ὄρος ὑψηλὸν κατ’ ἰδίαν, καὶ μετεμορφώθη ἔμπροσθεν αὐτῶν, καὶ ἔλαμψε τὸ πρόσωπον αὐτοῦ ὡς ὁ ἣλιος, τὰ δὲ ἱμάτια αὐτοῦ, ἐγένετο λευκὰ ὡς τὸ φῶς. Καὶ ὤφθησαν Μωϋσῆς καὶ Ἠλίας μετ’ αὐτοῦ συλλαλοῦντες΄ καὶ νεφέλη φωτεινὴ ἐπεσκίασεν αὐτούς, καὶ ἰδοὺ φωνὴ ἐκ τῆς νεφέλης λέγουσα΄ Οὗτός ἐστιν ὁ Υἱός μου ὁ ἀγαπητός, ἐν ᾧ ηὐδόκησα αὐτοῦ ἀκούετε.

Ἑβδομαδιαῖον Πρόγραμμα Ἱερῶν Ἀκολουθιῶν