Πέμπτη, 31 Αυγούστου 2017

Ἔχει ἡ ψυχή πρόσωπο;

Αποτέλεσμα εικόνας για Γενικές Πνευματικές συμβουλές

Κάθε ἄνθρωπος εἶναι μιά προσωπικότητα μοναδική καί ἀνεπανάληπτος. Ἔχει πλασθῆ ἀπό τήν μεγάλην ἀγαθότητα τοῦ Ἁγίου Θεοῦ κατ’ εἰκόνα καί ὁμοίωσιν Αὐτοῦ.

Σύμφωνα μέ τήν πρόνοιαν τοῦ πανσόφου Θεοῦ κάθε ψυχή εἶναι προικισμένη ἀπό τήν χάριν τοῦ Ἁγίου Πνεύματος μέ διάφορα τάλαντα καί χαρίσματα, τά ὁποῖα διαφέρουν ἀπό ψυχή σέ ψυχή. Καμμία ψυχή δέν ὁμοιάζει μέ τήν ἄλλην ἀπόλυτα.Ἔχουν τά βασικά ἰδιώματα τῆς θείας εἰκόνος ὅλοι οἱ ἄνθρωποι ἴδια, ἀλλά κάθε ψυχή ἔχει καί τά ἰδικά της προτερήματα καί δωρήματα, τά ὁποῖα ὁ Κύριος ἔδωσε εἰς τίς ψυχές καί τά σώματα τῶν ἀνθρώπων.

Ὁ κάθε ἄνθρωπος, ἐπειδή εἶναι τιμημένος ἀπό τόν Θεό μέ ἐλευθερία καί αὐτεξουσιότητα, θά ἐργασθῆ μέ τήν ἰδικήν του προαίρεσι, διά νά ἀξιοποιήση τά τάλαντα αὐτά, δηλαδή τά προτερήματα τῆς ἰδικῆς του ψυχῆς. Ὅταν τά ἀξιοποιήση πλήρως, τότε ὁ ἄνθρωπος καθίσταται μιά ὁλοκληρωμένη προσωπικότητα. Εἰς τόν σκελετόν τῆς πνευματικῆς του οἰκοδομῆς προσθέτει καί τήν ἰδικήν του ἐπιμέλειαν καί καλλωπίζει τόν οἶκον τῆς ψυχῆς του καί συμπληρώνει εἰς αὐτόν πολλά στοιχεῖα, τά ὁποῖα προέρχονται ἀπό τήν ἀξιοποίησι τῶν ταλάντων καί τήν χάριν τοῦ Ἁγίου Πνεύματος.

Διμηνιαῖο Πρόγραμμα Λειτουργικῆς Ζωῆς Ἐνορίας Παντανάσσης

Τετάρτη, 30 Αυγούστου 2017

Εστιάζει σε πολλά

20160331-1

Συχνά προσευχόμαστε στον Θεό χωρίς προσοχή, μηχανικά, και το νομίζουμε αυτό για προσευχή, τη στιγμή που το μυαλό και η καρδιά μας δεν συμμετέχουν. Ο νους μας βρίσκεται αλλού, είτε σε κάτι που σχεδιάζουμε να κάνουμε, είτε σε κάποια προσβολή που μας έγινε. Ο νους μας εστιάζει σε πολλά πράγματα εκτός από την προσευχή.


Γέροντας Θαδδαίος της Βιτόβνιτσα

Καλύτερο και ασφαλέστερο

20160330-3

Στις δύσκολες περιστάσεις της ζωής να προσεύχεσαι πιο πολύ. Καλύτερο και ασφαλέστερο είναι να καταφεύγεις με τη πίστη και την προσευχή στον παντοδύναμο Θεό παρά στους κούφιους υπολογισμούς της αδύνατης ανθρώπινης διάνοιάς σου, υπολογισμούς που συνήθως αποδεικνύονται σφαλεροί. 

Μην είσαι αδιάκριτος στα αιτήματά σου, για να μην παροργίσεις τον Θεό με την απερισκεψία σου.


Άγιος Ιγνάτιος Μπριαντσανίνωφ

«Ὁ πιστός δέν πρέπει νά ἔχει θάρρος στόν ἑαυτό του, ἀλλά νά πιστεύει ὅτι μέσω τοῦ πνευματικοῦ του πατέρα σώζεται καί δυναμώνεται γιά κάθε καλό, καί ζητᾶ τίς εὐχές του, γιατί ἔχουν μεγάλη δύναμη»

Αποτέλεσμα εικόνας για Γενικές Πνευματικές συμβουλές


Ἕνας ἀδελφός ρώτησε κάποιον γέροντα:
«Ὅταν ἔχω λάβει παράθεση1 τῶν ἁγίων γερόντων καί συμβαίνει, γιά κάποια ἀπαραίτητη ὑπόθεση, ὑλική ἤ πνευματική, νά περνῶ ἀπό δρόμο ὅπου συχνάζουν ληστές, πῶς πρέπει, πάτερ, νά περάσω τόν δρόμο;
Ἄραγε ἀπερίσκεπτα, ἔχοντας θάρρος στήν παράθεση, ἤ μέ ποιόν τρόπο;

Ἄν πάλι συναντήσω ἀπροσδόκητα τούς ληστές, πῶς πρέπει νά σκεφτῶ γιά ἐμένα καί γιά τά πράγματα πού ἔχω μαζί μου;
Ἐπίσης, ἄν συμβεῖ νά μήν πῶ στόν ἀββά τό ἐνδεχόμενο τῶν ληστῶν, ἄραγε πρέπει νά γυρίσω καί νά τό πῶ;»

Ὁ γέροντας ἀποκρίθηκε:

«Ὅταν λάβουμε παράθεση ἀπό κάποιον ἅγιο γέροντα, ὀφείλουμε νά πιστεύουμε ὅτι ἔχουμε τή βοήθεια τοῦ ἴδιου τοῦ Θεοῦ. Στά πράγματα τοῦ κόσμου, ἄν κάποιος παραδώσει τή φροντίδα τοῦ σπιτιοῦ του σέ κάποιον ἀπό τούς τρανούς, ἐκεῖνος τό φροντίζει πολύ, γιά νά τιμήσει αὐτόν πού τοῦ τό παρέδωσε. 

Τρίτη, 29 Αυγούστου 2017

Πώς γεννιέται η αγάπη στο Θεό


Όπως η μνήμη της φωτιάς δεν ζεσταίνει το σώμα, έτσι και η πίστη χωρίς αγάπη δεν φέρνει στην ψυχή το φωτισμό της γνώσεως.

Όποιος αγαπάει το Θεό, δεν μπορεί να μην αγαπήσει και κάθε άνθρωπο σαν τον εαυτό του, αν και τον δυσαρεστούν τα πάθη εκείνων που δεν έχουν ακόμα καθαριστεί. Γι’ αυτό και χαίρεται με αμέτρητη και ανέκφραστη χαρά όταν αυτοί επιστρέφουν και διορθώνονται.

Όποιος βλέπει και ίχνος μόνο μίσους μέσα στην καρδιά του για οποιονδήποτε άνθρωπο και για οποιοδήποτε φταίξιμο του, αυτός έχει αποξενωθεί τελείως από την αγάπη στο Θεό. Γιατί η αγάπη στο Θεό δεν ανέχεται καθόλου το μίσος εναντίον του ανθρώπου.

Λόγος Αββά Ζωσιμά ΙΑ΄. Δεν βρήκα ακόμη κάποιον που να με αγαπάει, όπως τον αγαπώ εγώ

bcards08

«Εμείς οι άνθρωποι δεν γνωρίζουμε να αγαπάμε και να εκτιμούμε ο ένας τον άλλον. Χάσαμε τη φρόνηση μας».

ία'. Και συνέχισε να λέει: «Κάποτε ένας από τους αδελφούς που έμεναν μαζί μου και είχαν πάρει απ' τα χέρια μου το μοναχικό σχήμα, αφού καταρτίσθηκε αρκετά κοντά μου-και μάλιστα ήταν από τους "καλομαθημένους" και συγκατέβαινα στην αδυναμία του-κάποια μέρα μου λέει: Αββά μου, πολύ σε αγαπώ. 

Του λέω κι εγώ: Δεν βρήκα ακόμη κάποιον που να με αγαπάει, όπως τον αγαπώ εγώ. Τώρα λες: σε αγαπώ, και σε πιστεύω- εάν όμως συμβεί κάτι που δεν σου αρέσει, δεν θα παραμείνεις ο ίδιος, ενώ εγώ οτιδήποτε κι αν πάθω από μέρους σου, τίποτε δεν είναι ικανό να με απομακρύνει από την αγάπη σου.

Λίγος χρόνος πέρασε και δεν ξέρω τι του συνέβη και άρχισε να λέει εναντίον μου πολλά, ακόμη και αισχρά λόγια· όλα λοιπόν τα μάθαινα και έλεγα μόνος μου: Αυτός είναι καυτήρας του Ιησού και μου τον έστειλε, για να γιατρέψει την κενόδοξη ψυχή μου. 

Προσευχή ἐμπιστοσύνης πρός τόν Κύριον

Σχετική εικόνα

Κύριε, δὲν ξέρω τί νὰ ζητιανέψω ἀπὸ Ἐσένα.
Μόνον Ἐσὺ γνωρίζεις τί μοῦ χρειάζεται.
Σὺ μὲ ἀγαπᾶς περισσότερο ἀπὸ ὅσο ἐγὼ ξέρω νὰ ἀγαπῶ τὸν ἑαυτό μου.
Πατέρα, δῶσε στὸ δοῦλο Σου ἐκεῖνο ποὺ οὔτε νὰ ζητήσω δὲν μπορῶ.

Δὲν τολμῶ νὰ σοῦ ζητιανέψω οὔτε πάθη οὔτε ἀπόλαυση, 
παρὰ μόνο στέκομαι μπροστά σου μὲ τὴν καρδιά μου ἀνοικτὴ ἀπέναντί Σου.
Σὺ βλέπεις τὶς ἀνάγκες ποὺ ἐγὼ δὲ βλέπω, κοίταξέ με καὶ πράξε κατὰ τὸ ἔλεός Σου.

Δευτέρα, 28 Αυγούστου 2017

Θαυμαστή διάσωση του Ιερού Ευαγγελίου!

Σχετική εικόνα

Ζούσε παλαιά στο χωριό Άνω Περίθεια Κερκύρας μία ευλαβής γυναίκα, παντρεμένη με παιδιά. Αυτή η ευλογημένη ψυχή έμαθε ανάγνωση και αγαπούσε πολύ να διαβάζη το Ευαγγέλιο. Όταν εύρισκε λίγο χρόνο από τις δουλειές της, μελετούσε την Άγια Γραφή.

Κάποια ημέρα πήρε το αγαπημένο της Ευαγγέλιο, βγήκε λίγο έξω από το χωριό και εκεί στην ησυχία το μελετούσε αμέριμνη.

Ξαφνικά παρουσιάστηκαν μπροστά της πειρατές και δεν μπόρεσε να κρυφθή και να τους ξεφύγη. Μόνο πρόλαβε και έκρυψε το Ευαγγέλιο στην ρίζα ενός θάμνου, για να μην το βεβηλώσουν οι άπιστοι. Την ίδια την έπιασαν και την πήραν μαζί τους με ότι άλλα πράγματα είχαν αρπάξει από το χωριό.

Ψυχή χωρίς προσευχή είναι καταδικασμένη

Αποτέλεσμα εικόνας για Ψυχή χωρίς προσευχή είναι καταδικασμένη

Ψυχή χωρίς προσευχή είναι καταδικασμένη να πεθάνει από πνευματική ασφυξία, όπως το σώμα όταν στερηθεί το οξυγόνο.

Δύο ειδών προσευχές έχουμε: την κοινή, τη φανερή· και την ατομική, τη μυστική. Η κοινή προσευχή πρέπει να γίνεται πάντοτε σύμφωνα με την τάξη και το τυπικό που ορίζει η Εκκλησία μας. 

Στην κοινή προσευχή δεν έχουμε δικαίωμα ν’ αυτοσχεδιάζουμε, όπως κάνουν οι αιρετικοί. Έχει τον καθορισμένο χρόνο και το καθορισμένο από την Εκκλησία περιεχόμενό της: μεσονυκτικό, όρθρος, ώρες, λειτουργία, εσπερινός, απόδειπνο. Το ίδιο το Πανάγιο Πνεύμα, που συγκροτεί ολόκληρη την Εκκλησία, όρισε αυτές τις προσευχές, για να λατρεύεται και να δοξάζεται αδιάκοπα ο αληθινός Θεός στη γη από τους ανθρώπους, όπως δοξάζεται στον ουρανό από τους αγγέλους.

Κυριακή, 27 Αυγούστου 2017

Γενικές Πνευματικές συμβουλές

Αποτέλεσμα εικόνας για Γενικές Πνευματικές συμβουλές

1. Τη συμπεριφορά μας να τη στολίζει το μέτρο. Χωρίς το μέτρο, ακόμη κι αυτά, πού θεωρούνται ως καλά, καταντούν βαρετά και βλαβερά.

2. Δεν μπορείς να νικήσης την αμαρτία, αν δεν φύγης από τα αίτια, πού τη γεννούν. Και τα κυριώτερά της αίτια είναι: Η πολλή ανάπαυση, η καλοπέραση, τα χρήματα, η συναναστροφή με το άλλο φύλο, το ποτό κ.λ.π.

Όχι πώς αυτά καθεαυτά είναι αμαρτία, αλλά η κακή χρήση αυτών των πραγμάτων εύκολα μας παρασύρει προς την αμαρτία. Για τούτο ο άνθρωπος πρέπει να προσέχη από όλ’ αυτά. Είπε κάποιος: «Μή χορτάσης ψωμί, και δεν θα επιθυμήσης κρασί». Αυτό θέλει να ‘πή ότι η πτώση σ’ ένα πάθος οδηγεί σε πτώση και σ’ άλλο πάθος.

3. Το ουσιαστικά μοναδικό κακό στον άνθρωπο είναι μόνον η αμαρτία. Να φοβάστε την αμαρτία. Αυτόν, πού φοβάται τις αμαρτίες, τον φυλάττει ο Θεός στον δρόμο της ζωής του. Κι αν συμβή και σκοντάψη σε κάποιο σφάλμα, τον προφθάνει όμως ο Κύριος και τον βοηθεί σύμφωνα με το μεγάλο Του έλεος!

Ἑβδομαδιαῖον Πρόγραμμα Ἱερῶν Ἀκολουθιῶν


Σάββατο, 26 Αυγούστου 2017

† Κυριακῇ 27 Αὐγούστου 2017 (ΙΒ' Ματθαῖου)


Τὸ Εὐαγγέλιον

Ἐκ τοῦ κατά Ματθαῖον
Κεφ. ιθ' : 16-26

Τῷ καιρῷ ἐκείνῳ, νεανίσκος τις προσῆλθε τὸ ᾿Ιησοῦ, γονυπετῶν αὐτῷ, καὶ λέγων· Διδάσκαλε ἀγαθέ, τί ἀγαθὸν ποιήσω ἵνα ἔχω ζωὴν αἰώνιον; Ὁ δὲ εἶπεν αὐτῷ· Τί με λέγεις ἀγαθόν; οὐδεὶς ἀγαθὸς, εἰ μὴ εἷς ὁ Θεός. Εἰ δὲ θέλεις εἰσελθεῖν εἰς τὴν ζωήν, τήρησον τὰς ἐντολάς. Λέγει αὐτῷ· Ποίας; Ὁ δὲ ᾿Ιησοῦς εἶπε· Τὸ· Οὐ φονεύσεις· Οὐ μοιχεύσεις· Οὐ κλέψεις· Οὐ ψευδομαρτυρήσεις· Τίμα τὸν πατέρα σου καὶ τὴν μητέρα· καὶ· Ἀγαπήσεις τὸν πλησίον σου ὡς σεαυτόν. Λέγει αὐτῷ ὁ νεανίσκος· Πάντα ταῦτα ἐφυλαξάμην ἐκ νεότητός μου· τί ἔτι ὑστερῶ; Ἔφη αὐτῷ ὁ ᾿Ιησοῦς· Εἰ θέλεις τέλειος εἶναι, ὕπαγε, πώλησόν σου τὰ ὑπάρχοντα, καὶ δὸς πτωχοῖς· καὶ ἕξεις θησαυρὸν ἐν οὐρανῷ· καὶ δεῦρο, ἀκολούθει μοι. Ἀκούσας δὲ ὁ νεανίσκος τὸν λόγον, ἀπῆλθε λυπούμενος· ἦν γὰρ ἔχων κτήματα πολλά. ῾Ο δὲ ῾Ιησοῦς εἶπε τοῖς Μαθηταῖς αὐτοῦ· Ἀμὴν λέγω ὑμῖν, ὅτι πλούσιος δυσκόλως εἰσελεύσεται εἰς τὴν βασιλείαν τῶν οὐρανῶν.

Μια ολοφάνερη απόδειξη

20160328-3

Τα πονηρά πνεύματα δεν έχουν την ελευθερία να κάνουν το κακό απεριόριστα και σε οποιονδήποτε θελήσουν. Η περίπτωση του Ιώβ είναι μια ολοφάνερη απόδειξη: 

Ο εχθρός δεν τόλμησε να πειράξει τον Ιώβ περισσότερο από όσο του επέτρεψε η θεία οικονομία. Το ίδιο επιβεβαιώνεται και με όσα έλεγαν οι δαίμονες στον Χριστό, όταν Εκείνος τους έδιωχνε από τον δαιμονισμένο των Γεργεσηνών: 

Δεν μπορούν να διακρίνουν

20160328-2

Εκείνοι οι οποίοι τρέφονται με το γάλα της αισθητηριακής αντίληψης του κόσμου, δεν μπορούν εύκολα να διακρίνουν το καλό απ’ το κακό. Συνήθως οδηγούνται στο συμπέρασμα ότι κάθε είδους πίστη είναι ισάξια. Ένας αληθινός χριστιανός δεν μπορεί να οδηγηθεί σε τέτοια εσφαλμένα συμπεράσματα.


Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς

Ἡ στάση μας ἀπέναντι στή ζωή καί τό θάνατο

Αποτέλεσμα εικόνας για δυσκολιεσ τησ ζωησ

Η επιθυμία σας να ζήσετε είναι φυσική και δεν έχει τίποτε το εφάμαρτο. Ωστόσο η χριστιανική στάση απέναντι στη ζωή και το θάνατο είναι: «Ας γίνει το θέλημα του Κυρίου» (Πράξ. 21:14). 

Γιατί, όπως λέει ο απόστολος Παύλος, κανένας μας δεν ζει για τον εαυτό του και κανένας μας δεν πεθαίνει για τον εαυτό του. Όταν ζούμε, ζούμε για τον Κύριο. Και όταν πεθαίνουμε, πεθαίνουμε για τον Κύριο. Είτε, λοιπόν, ζούμε είτε πεθαίνουμε, σ’ Εκείνον ανήκουμε (Ρωμ. 14:7-8). Αυτή τη διάθεση πρέπει να καλλιεργήσουμε μέσα μας, διώχνοντας κάθε φόβο και κάθε ανησυχία.


“Πώς να παρουσιαστώ στον Κύριο, όταν πεθάνω;” αναρωτιέστε.

Παρασκευή, 25 Αυγούστου 2017

«Κύριε τῶν πάντων Χριστέ, ἐλευθέρωσέ μας ἀπ᾿ ὅλα αὐτά, ἀπό τά ὀλέθρια πάθη καί ἀπό τούς λογισμούς πού προέρχονται ἀπ᾿ αὐτά»

Αποτέλεσμα εικόνας για δυσκολιεσ τησ ζωησ

Σ᾿ ὅλα τά πάθη προηγεῖται ἡ φιλαυτία καί τελευταῖο ἀκολουθεῖ ἡ ὑπερηφάνεια.

Οἱ τρεῖς γενικοί λογισμοί τῆς ἐπιθυμίας γεννιοῦνται ἀπό τό πάθος τῆς φιλαυτίας.

Οἱ τρεῖς γενικοί λογισμοί τῆς ἐπιθυμίας εἶναι, τῆς γαστριμαργίας, τῆς κενοδοξίας καί τῆς φιλαργυρίας· αὐτούς ἀκολουθοῦν ὅλοι οἱ ἐμπαθεῖς λογισμοί, ἀλλά ὄχι ὅλοι μαζί.

Τό λογισμό τῆς κενοδοξίας τόν ἀκολουθεῖ ὁ λογισμός τῆς ὑπερηφάνειας· 

Ποιός έχει νεκρή και ποιός ζωντανή;

Αποτέλεσμα εικόνας για δυσκολιεσ τησ ζωησ

Ποιός έχει νεκρή πίστη και ποιός ζωντανή; Εκείνος που ελπίζει σε νεκρά πράγματα έχει νεκρή πίστη. Εκείνος που ελπίζει στο ζωντανό Θεό έχει ζωντανή πίστη. 

Εκείνος που ελπίζει στον εαυτόν του και στους άλλους ανθρώπους έχει νεκρή ελπίδα, ενώ εκείνος που ελπίζει στο Ζωντανό Θεό έχει ζωντανή ελπίδα.


Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς

Τα όπλα της φωτιάς και της ζωής

Αποτέλεσμα εικόνας για δυσκολιεσ τησ ζωησ

Η προσευχή όταν συνδυάζεται με μετάνοια και πίστη αναζωογονεί τη ψυχή που έχει δελεασθεί από σαρκικές επιθυμίες κι απομακρύνει τους νοητούς κλέφτες. Τα όπλα αυτά είναι φωτιά γι’ αυτούς, ενώ για μας είναι πηγή δύναμης, ζωής και σωτηρίας.


Άγιος Ιωάννης της Κροστάνδης

Υπομονή να πας να αγοράσεις!

Αποτέλεσμα εικόνας για δυσκολιεσ τησ ζωησ

– Γέροντα, πως μπορείς να αντιμετωπίσεις τον άλλον, όταν είναι νευριασμένος;

– Με την υπομονή!

– Και αν δεν έχεις;

– Να πας να αγοράσεις! Πουλάνε στα σούπερ-μάρκετ! Κοίταξε, όταν ο άλλος είναι μπουρινιασμένος, ό,τι και να του πεις, δεν γίνεται τίποτε. Καλύτερα εκείνη την στιγμή να σιωπήσεις και να λες την ευχή. 

Με την ευχή θα καλμάρει ο άλλος, θα ηρεμήσει και θα μπορέσεις μετά να συνεννοηθείς μαζί του. Βλέπεις, και οι ψαράδες δεν πάνε να ψαρέψουν, αν δεν έχει μπουνάτσα· κάνουν υπομονή, ώσπου να καλωσυνέψει ο καιρός.

Πέμπτη, 24 Αυγούστου 2017

Γιατί ο Θεός ανέχεται την αδικία;

Αποτέλεσμα εικόνας για δυσκολιεσ τησ ζωησ

Η απάντηση τού Ζώντος Θεού στον γέροντα Σοφρώνιο, όταν εκείνος ρώτησε: "γιατί ο Θεός επιτρέπει την αδικία στον κόσμο;", ήταν μια αποκάλυψη τών ιδίων τών υπευθύνων αυτής τής κατάστασης:

«Ο Θεός, Συ έγνως την αφροσύνην μου, και αι πλημμέλειαί μου από Σου ουκ απεκρύβησαν» (Ψαλμ. 68,6) … Νυν εγώ ζω εν εξουδενωμένη μορφή, Συ δε, Χριστέ, καλείς εμέ εις πίστιν και αποδοχήν της Αποκαλύψεως ότι ο Πατήρ αγαπά ημάς, καθώς αγαπά Σε, τον Μονογενή Αυτού Υιόν: «Ο Πατήρ φιλεί υμάς, ότι υμείς Εμέ πεφιλήκατε … Ου περί τούτων δε ερωτώ μόνον, αλλά και περί των πιστευόντων δια του λόγου αυτών εις Εμέ, ίνα πάντες έν ώσι, καθώς Συ, Πάτερ, εν Εμοί καγώ εν Σοι, ίνα και αυτοί εν Ημίν έν ώσιν, ίνα ο κόσμος πιστεύση ότι Συ με απέστειλας … και ηγάπησας αυτούς καθώς Εμέ ηγάπησας» (Ιωάν. 16,27· 17,20-23).

Η εις Χριστόν πίστις καθιστά ημάς αμέτρως τολμηρούς. Ουχί ματαίως λέγει ο μακάριος Παύλος ότι «το μωρόν του Θεού σοφώτερον των ανθρώπων εστίν». Ό,τι φαίνεται εις τον «νουν της σαρκός» (Κολ. 2,18) ως τελεία μωρία, τούτο δια τους πιστούς είναι σοφία και δύναμις, ζωή και φως (βλ. Α’ Κορ. 1,18-30· Κολ. 2,14· 3,18-19).

Ευτυχία και πίστη


«Τελευταία αιτία της νέκρωσης της πίστης μέσα μας είναι η ευτυχία. Μόνο μεγάλες και δυνατές ψυχές στέκουν και στην ευτυχία με πρόσωπο στραμμένο προς τον Θεό…

Η γήινη ευτυχία σε πολλούς παίρνει τα μυαλά και σκληραίνει την καρδιά. Άραγε μπορεί να υπάρχει μεγαλύτερη δυστυχία απ’ αυτή την «ευτυχία»;

Πρέπει να έχουμε θάρρος στην ευτυχία, όπως και στη δυστυχία. Χρειάζεται θάρρος για να μη παραδοθείς ούτε στην ευτυχία ούτε στη δυστυχία.

Σ’ όποιον η ευτυχία γίνεται είδωλο, σ’ αυτόν ο Θεός σταματά να είναι Θεός…

Κύριε, ὄχι ὅπως ἐγώ θέλω, ἀλλ’ ὅπως Ἐσύ…


Τό κύριο ἔργο του ἀνθρώπου εἶναι ἡ προσευχή.

Ὁ ἄνθρωπος πλάστηκε γιά νά ὑμνεῖ τό Θεό. Αὐτό εἶναι τό ἔργο πού τοῦ ἁρμόζει.

Αὐτό μόνο ἐξηγεῖ τήν πνευματική του ὑπόσταση. Αὐτό μόνο δικαιώνει τήν ἐξέχουσα θέση του μέσα στή δημιουργία.

Ὁ ἄνθρωπος πλάστηκε γιά νά λατρεύει τό Θεό καί νά μετέχει στή θεία Του ἀγαθότητα καί μακαριότητα.

Ὡς εἰκόνα τοῦ Θεοῦ πού εἶναι, λαχταράει γιά τό Θεό καί τρέχει μέ πόθο νά ἀνυψωθεῖ πρός Αὐτόν.

Τετάρτη, 23 Αυγούστου 2017

Τι είναι η Παράδοση και τι σχέση έχει με την Αγία Γραφή;

Αποτέλεσμα εικόνας για δυσκολιεσ τησ ζωησ

«Παράδοση είναι ό,τι καταγράφηκε στην Ορθόδοξη Εκκλησία εμπνευσμένο από το Άγιο Πνεύμα…»

Παράδοση είναι το σύνολο των κειμένων, στα οποία έχουμε τη συγγραφή άγραφων διδασκαλιών του Χριστού και των αποστόλων από τους αποστολικούς Πατέρες, την καταγραφή της προφορικής λατρείας της πρώτης Εκκλησίας και της εξελίξεώς της (τρόπος τελέσεως των Μυστηρίων: Βαπτίσματος, Χειροτονίας, θείας Λειτουργίας…) από εκκλησιαστικούς συγγραφείς, τη λύση των δογματικών και διοικητικών προβλημάτων της Εκκλησίας με την επιφοίτηση του Αγίου Πνεύματος στις αποφάσεις των Οικουμενικών και Τοπικών Συνόδων και σε πατερικά κείμενα (δόγματα, όροι και κανόνες) και την ερμηνεία της Αγίας Γραφής από τους Πατέρες της Εκκλησίας (υπομνήματα).

Η δύναμη του Σταυρού και της προσευχής – Η θαυμαστή υπέρβαση του Τσερνομπίλ


Την ημέρα της εορτής του κοιμηθέντος πνευματικού μας πατέρα Σάββα, ήρθε από το Οβρούτς στο Πετσόρι η πνευματική του θυγατέρα Μ. Τ. και να τι μας διηγήθηκε:

Περίπου δέκα μέρες πριν την τραγωδία του Τσερνομπίλ, εμφανίστηκε στον ύπνο της ο πνευματικός μας πατέρας και της είπε:

-Μαρία, σε λίγο όλα ότι έχετε θα είναι δηλητηριασμένα. Εσύ όλα θα τα σταυρώνεις ως εξής: «Εις το όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος. Αμήν». Θα κάμεις το σημείο του Σταυρού.

-Μετά θα πεις: «Κύριε, Ιησού Χριστέ, Υιέ του Θεού, ευλόγησον». Πάλι θα κάμεις το σημείο του Σταυρού. Και πάλι θα πεις: «Μητέρα του Θεού, ευλόγησον, πάντες οι Άγιοι ευλογείτε». Πάλι το σημείο του Σταυρού.

Τρίτη, 22 Αυγούστου 2017

Ἡ ψυχολογία τῆς βυζαντινῆς τέχνης


Ἔχει εὐτυχῶς παρέλθει ὁ καιρὸς ὅπου ἦταν συνήθεια, ἂν ὄχι ἀναγκαιότητα, νὰ ἀρχίζει κανεὶς τὴν ἀναφορά του στὸ Βυζάντιο μὲ μιὰ ἀπολογία, ἢ καὶ μὲ μιὰ συγγνώμη. 

Γενεὲς ὁλόκληρες ἱστορικῶν καὶ λογίων κατάφεραν μὲ τὴν ὑπομονετική τους ἐργασία νὰ ἀποδόσουν τὴν πραγματικὴ θέση, ποὺ εἶναι σημαντική, τὴν πραγματικὴ μορφή, ποὺ εἶναι ἐπιβλητικὰ μεγαλόπρεπη, τῆς χιλιόχρονης αὐτῆς αὐτοκρατορίας, ἡ ὁποία ἐπὶ δέκα αἰῶνες ὑπῆρξε ὄχι μόνο ὁ δάσκαλος μιᾶς Εὐρώπης ἀκόμη βάρβαρης, ἀλλὰ καὶ ὁ προμαχώνας της στὴν Ἀνατολή, αὐτὸς ποὺ τὴν προστάτεψε κατὰ τὴν ἀνάπτυξή της καὶ τῆς ἐπέτρεψε νὰ φτάσει στὴν ὡριμότητα. 

Ἡ Εὐρώπη, ὅμως, ἀγνώμων, ἀφοῦ θαύμασε, ζήλεψε, μιμήθηκε τὸ Βυζάντιο ἐπὶ τόσον καιρό, ἀφοῦ τὸ ἐκμεταλλεύτηκε τόσο στυγνὰ κατὰ τοὺς τελευταίους αἰῶνες (ἀναφέρομαι στὴ Γένοβα, τὴ Βενετία), τελικὰ τὸ ἐγκατέλειψε, γιατί δὲν εἶχε πιὰ τίποτε νὰ τῆς προσφέρει καὶ γιατί ἠρνεῖτο νὰ ὑποταγεῖ στὴν παπικὴ ἐξουσία• τὸ ἐγκατέλειψε, μόνο του στὶς Τουρκικὲς ἐπιθέσεις. 

Δεν είναι πια ελεύθερος

20160329-2

Η ελεύθερη βούληση για να εκδηλωθεί, απαιτεί ηθικό νόμο και ηθική ελευθερία, αλλά ο άπιστος που έχει απαρνηθεί το κύρος και την ίδια την ύπαρξή τους, απέβαλε και την ελεύθερη βούλησή του και δεν είναι πια ελεύθερος.


Άγιος Νεκτάριος Επίσκοπος Πενταπόλεως

Στην άκρη του τούνελ

20160329-1

Συχνά ανακαλύπτουμε ότι εκείνοι που δεν είχαν ποτέ προηγουμένως γνώση του Θεού, έχουν πολύ δυνατότερη πίστη από εκείνους που ισχυρίζονται ότι του ήταν αφοσιωμένοι σ’ ολόκληρη τη ζωή τους. 

«Ὅταν ὁ νοῦς κινεῖται ἀπό τήν ἀγάπη τοῦ Θεοῦ, καλλιεργεῖ ἀγαθά νοήματα περί τοῦ Θεοῦ...»

Σχετική εικόνα

Χαρακτηριστικό τῆς συνετῆς ἔννοιας εἶναι ὠφέλιμος λόγος, καί τῆς ἀγαθῆς ψυχῆς ἡ ἐνάρετη πράξη.

Ὁ φωτισμένος νοῦς παράγει σοφά λόγια. Καί ἡ καθαρή ψυχή καλλιεργεῖ θείους λογισμούς.

Οἱ λογισμοί τοῦ ἐναρέτου εἶναι ἀφιερωμένοι στή σοφία, καί τά λόγια του φωτίζουν ὅσους τόν ἀκοῦνε.

Ἐφόσον ἡ ψυχή ἔχει μέσα της ἀρετές, καλλιεργεῖ ἀγαθούς λογισμούς· ὅταν ἔχει μέσα της κακίες, γεννᾶ κακές σκέψεις.

Ἡ ψυχή τοῦ ἐμπαθοῦς εἶναι ἐργαστήριο πονηρῶν σκέψεων. Καί ἀπό τό δικό της ἀπόθεμα βγάζει ἔξω τά πονηρά.

Δευτέρα, 21 Αυγούστου 2017

«Σημάδι τοῦ ἐσωτερικοῦ τοῦ ἀνθρώπου εἶναι οἱ ἐξωτερικές φανερές κινήσεις, ὅπως σημάδι τῶν ἄγνωστων δέντρων εἶναι οἱ καρποί πού προβάλλουν»

Σχετική εικόνα

Ἀπομάκρυνε τόν ἑαυτό σου ἀπό ἐκεῖνον πού ζεῖ μέ ἀμέλεια, ἀκόμη καί ἄν ἐκεῖνος ἔχει μεγάλη φήμη.

Κάνε φίλο τόν φιλόπονο ἄνθρωπο, καί θά βρεῖς σ᾿ αὐτόν προστασία.

Σέ πολλά ἀφεντικά ἔχει πουληθεῖ ὁ ἀμελής, καί ὅπως τόν τραβοῦν, ἔτσι περνάει.

Σέ καιρό εἰρήνης εἶναι ἀπέναντί σου εὐνοϊκός σάν φίλος, καί σέ καιρό πειρασμοῦ σέ πολεμεῖ σάν ἐχθρός.

Πρίν κινηθοῦν τά πάθη, θυσιάζει τήν ψυχή του γιά σένα· καί ὅταν κινηθοῦν τά πάθη, σέ συλλαμβάνει γιά θάνατο.

Ὅλα τά νικάει ὁ ἄνθρωπος μέ τήν ὑπακοή στήν ἀλήθεια, ἀφοῦ εἶναι εἰκόνα καί ὁμοίωμα τοῦ Θεοῦ


Ἡ σύνεση τῶν ἁγίων εἶναι τούτη, τὸ ὅτι ἀπέκτησαν ἐπίγνωση τοῦ θελήματος τοῦ Θεοῦ. Γιατὶ ὅλα τὰ νικάει ὁ ἄνθρωπος μὲ τὴν ὑπακοὴ στὴν ἀλήθεια, ἀφοῦ εἶναι εἰκόνα καὶ ὁμοίωμα τοῦ Θεοῦ. 

Ἀπ᾿ὅλα τὰ πάθη, πάλι, τὸ φοβερότερο εἶναι νὰ ἀκολουθεῖ κανεὶς τὴν καρδιά του, νὰ ὑπακούει δηλαδὴ στὸ θέλημά του καὶ ὄχι στὸ νόμο τοῦ Θεοῦ. 

Μυστική ένωση με τον Κύριο


Άρα και ευφροσύνη απέραντη, γιορτή και πανηγύρι αιώνιο της ψυχής είναι η μυστική ένωσις της με τον Κύριο Ιησού Χριστό.

Αδελφέ μου, «έρχου και ίδε!» (Ίω. 1. 47). Έλα και δες τον Ιησού! Έλα και δόξασε Τον! Έλα και ύμνησε τον Κύριο σου! Έλα και γονάτισε και κλάψε μπροστά στον πλάστη σου! Έλα, προσκύνησε Τον, αναγνώρισε Τον, ομολόγησε Τον! «Πρόσελθε προς αυτόν και φωτίσθητι. και το πρόσωπον σου ου μη καταισχυνθή» (Ψαλμ. 33. 6).

Έλα πεινασμένε, να ευφρανθείς από τη θεία τροφή! Έλα τυφλέ, ν’ απόλαυσης το αιώνιο φως! Έλα αιχμάλωτε, να χάρης την ελευθερία! Έλα θνητέ, ενώσου με τον Αθάνατο, για ν’ αξιωθείς της αιωνίας ζωής!

Έλα πονεμένε και θλιμμένε, να νιώσεις την παντοτινή χαρά! Έλα απελπισμένε, να βρεις την ελπίδα! Έλα ψυχρέ, να φλογιστείς σαν τη φωτιά! Έλα φτωχέ, να πλουτίσεις με τον αδαπάνητο θησαυρό! Έλα γυμνέ, να ενδυθείς αθάνατη δόξα και χιτώνα αφθαρσίας!

Κυριακή, 20 Αυγούστου 2017

Για ποιό λόγο, ο Λαός μας καταστράφηκε;


Αποτέλεσμα εικόνας για Για ποιό λόγο, ο Λαός μας κα

Για ποιό λόγο, ο Λαός μας καταστράφηκε;

Καταστράφηκε, επειδή απομακρύνθηκε από τους πατέρες μας και ακολούθησε τους άθεους και αιρετικούς Ευρωπαίους. Αφού τώρα αυτό το ξέρουμε, ας προσέχουμε ποιό δρόμο, θα πάρουμε στη συνέχεια...



Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς

Δίχως βιασύνη

Αποτέλεσμα εικόνας για Πρέπει νά ὑπακοῦμε μέχρι θανάτου

Να προφέρεις τα λόγια της προσευχής δίχως βιασύνη. Μην αφήνεις το νου σου να περιπλανιέται παντού. 

Στενός και δύσβατος είναι ο δρόμος αυτός για το νου, που συνήθισε να ταξιδεύει ελεύθερα σ’ όλη την οικουμένη, είναι όμως δρόμος που οδηγεί στην προσοχή. 

Ἑβδομαδιαῖον Πρόγραμμα Ἱερῶν Ἀκολουθιῶν


Σάββατο, 19 Αυγούστου 2017

† Κυριακῇ 20 Αὐγούστου 2017 (ΙΑ' Ματθαῖου)


Τὸ Εὐαγγέλιον

Ἐκ τοῦ κατά Ματθαῖον
Κεφ. ιη' : 23-35

Εἶπεν ὁ Κύριος τήν παραβολήν ταύτην· Ὡμοιώθη ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν ἀνθρώπῳ βασιλεῖ, ὃς ἠθέλησε συνᾶραι λόγον μετὰ τῶν δούλων αὐτοῦ. Ἀρξαμένου δὲ αὐτοῦ συναίρειν, προσηνέχθη αὐτῷ εἷς ὀφειλέτης μυρίων ταλάντων. Μὴ ἔχοντος δὲ αὐτοῦ ἀποδοῦναι, ἐκέλευσεν αὐτὸν ὁ κύριος αὐτοῦ πραθῆναι καὶ τὴν γυναῖκα αὐτοῦ, καὶ τὰ τέκνα, καὶ πάντα ὅσα εἶχε, καὶ ἀποδοθῆναι. Πεσὼν οὖν ὁ δοῦλος προσεκύνει αὐτῷ, λέγων· Κύριε, μακροθύμησον ἐπ᾿ ἐμοὶ καὶ πάντα σοι ἀποδώσω. Σπλαγχνισθεὶς δὲ ὁ κύριος τοῦ δούλου ἐκείνου, ἀπέλυσεν αὐτὸν, καὶ τὸ δάνειον ἀφῆκεν αὐτῷ. Ἐξελθὼν δὲ ὁ δοῦλος ἐκεῖνος, εὗρεν ἕνα τῶν συνδούλων αὐτοῦ, ὃς ὄφειλεν αὐτῷ ἑκατὸν δηνάρια, καὶ κρατήσας αὐτὸν ἔπνιγε λέγων· Ἀπόδος μοι εἴ τι ὀφείλεις. Πεσὼν οὖν ὁ σύνδουλος αὐτοῦ εἰς τοὺς πόδας αὐτοῦ, παρεκάλει αὐτὸν, λέγων· Μακροθύμησον ἐπ᾿ ἐμοὶ, καὶ ἀποδώσω σοι. Ὁ δὲ οὐκ ἤθελεν, ἀλλὰ ἀπελθὼν, ἔβαλεν αὐτὸν εἰς φυλακὴν ἕως οὗ ἀποδῷ τὸ ὀφειλόμενον. ᾿Ιδόντες δὲ οἱ σύνδουλοι αὐτοῦ τὰ γενόμενα, ἐλυπήθησαν σφόδρα· καὶ ἐλθόντες διεσάφησαν τῷ κυρίῳ αὐτῶν πάντα τὰ γενόμενα.

Αὐτογνωσία - Τύψεις - Μετάνοια

Αποτέλεσμα εικόνας για δυσκολιεσ τησ ζωησ

Ἡ ἐπιστροφὴ τοῦ κάθε πταίστη ἀποτελεῖ μέρος τοῦ σχεδίου τοῦ Θεοῦ.

* * *

Ἢ θεραπεία ὅμως ἀπαιτεῖ, νὰ ἀφήσει ὁ ἄνθρωπος τὴν μέχρι τώρα φυλάκιση τοῦ «ἐγώ» του σὲ μία παθολογικὴ ἐσωτερικότητα: νὰ βγῆ ἀπὸ τὸν ἑαυτό του' γιὰ νὰ βρῆ τὸν πραγματικὸ ἑαυτό του.

Αὐτὸ γίνεται μὲ τὶς καλὲς ἀνθρώπινες σχέσεις· καὶ πρῶτα μὲ τὶς καλὲς σχέσεις μὲ τὸν Θεόν. Γιατί Αὐτός, ὁ Θεός, θὰ «γεμίσει» τὸν ἐσωτερικό μας κόσμο. Μὲ τὴν ἄφεση. Μὲ τὴν συγχώρησή Του.

Μόνο τότε ἀρχίζει νὰ γνωρίζει ὁ ἄνθρωπος καλὰ τὸν ἑαυτό του. Μόνο τότε ξανὰ-ἀποκτᾶ τὴν ἐσωτερική του ἑνότητα· ποὺ, ἀπὸ λάθος ἐκτίμηση, εἶχε σπάσει καὶ στὶς τρεῖς διαστάσεις της: καὶ στὴν σχέση μὲ τὸν Θεὸ καὶ στὴν σχέση μὲ τὸν πλησίον καὶ στὴν σχέση μὲ τὸν ἑαυτό μας.

Τώρα ὁ ἄνθρωπος μαθαίνει νὰ γνωρίζει τὸν ἑαυτό του. Πῶς κατάντησε (ἀπὸ τὴν ἁμαρτία) ἀγνώριστος!

Ποιά ἡ σημασία τῆς Κυριακῆς γιά τόν Χριστιανό;

Αποτέλεσμα εικόνας για δυσκολιεσ τησ ζωησ

Στοὺς Ἑβραίους ἐδόθη ἡ ἀπαγόρευση τῆς ἐργασίας κατὰ τὴν ἡμέρα τοῦ Σαββάτου. Μὲ αὐτὸν τὸν τρόπο ὁ Θεὸς θέλησε νὰ περιορίσει τὴν ἀναισθησία καὶ τὴ φιλοσαρκία τοῦ λαοῦ αὐτοῦ καὶ τὴ ροπή του πρὸς τὴν ὕλη. Ἡ φύλαξη λοιπὸν τοῦ Σαββάτου ἀναφερόταν στοὺς ἀδύνατους πνευματικὰ Ἰσραηλίτες. Κίνητρο γιὰ τὴν τήρηση αὐτῆς τῆς ἐντολῆς ἦταν ὁ φόβος τῆς τιμωρίας.

Ὅμως ἡ σχέση αὐτὴ τοῦ φόβου καταργήθηκε μὲ τὴν υἱοθεσία «ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ». Ὁ χριστιανὸς δὲν εἶναι πλέον δοῦλος, ἀλλὰ υἱὸς (Ἰω. α’ 12. Ρωμ. η’ 15-17. Γαλ. δ’ 4-7). Δὲν βρίσκεται πλέον κάτω ἀπὸ τὸν νόμο, ἀλλὰ κάτω ἀπὸ τὴ χάρη (Ρωμ. στ’ 14). Μὲ βάση τὴ νέα σχέση τῆς υἱοθεσίας καλεῖται νὰ στρέψει ὅλη τὴν ἐπιθυμία του πρὸς τὸν Θεὸ καὶ νὰ ἐκτελεῖ διαρκῶς τὸ θέλημά Του ὄχι πλέον ἀπὸ φόβο, ἀλλὰ ἀπὸ ἀγάπη. Ὄχι μία ἡμέρα τὴν ἑβδομάδα, ἀλλὰ σὲ ὅλη του τὴ ζωή.

Γι’ αὐτὸ καὶ ἡ Κυριακὴ δὲν εἶναι ἁπλῶς ἡ ἀντικατάσταση τοῦ Σαββάτου ἀπὸ μέρους τῆς Ἐκκλησίας, ἀλλὰ ἡ ἡμέρα τῆς νέας δημιουργίας, ἡ γενέθλιος ἡμέρα τῶν παιδιῶν τοῦ Θεοῦ. Ἔτσι ἡ Κυριακὴ συμβολίζει τὴν αἰώνια ἀνάπαυση τῶν πιστῶν. Κατὰ τὴν ἡμέρα αὐτὴ ὁ Κύριός μας εἰσήγαγε στὴ δική Του κληρονομιά, στὴν ὁποία ὁ ἴδιος εἰσῆλθε σὰν πρόδρομος (Ἑβρ. στ’ 20). Αὐτὴ τὴν ἡμέρα ἄνοιξαν οἱ πύλες τοῦ οὐρανοῦ.

Παρασκευή, 18 Αυγούστου 2017

Προς εκείνους που δυσανασχετούν για τις παντός είδους δυσκολίες που συμβαίνουν

Σχετική εικόνα

Τονίζει ο Άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς ότι, αν μας βρίσκουν κακά, αυτό οφείλεται στις αμαρτίες μας. Η αμαρτία είναι το φυσικό κακό, και αυτό έχει σημασία, ενώ το αισθητικό κακό είναι δευτερεύον.

1. Το από τη φύση του κακό, δηλαδή η αμαρ­τία, έχει από εμάς τους ίδιους την αρχή, το σχετικό όμως με την αίσθησή μας κακό, δηλαδή το οδυνηρό και επίπονο, θα μπορούσε να γίνει και από τον Θεό που σαν ιατρός συγκρατεί μέσω αυτού και θεραπεύει το αληθινά κακό, και όταν αυτοί που αμάρτησαν είναι θεραπεύσιμοι προσφέρει τις παντός είδους φροντίδες, ενώ όταν είναι αθεράπευτοι, τους παίρνει και από τη ζωή ακόμη για τη σωτηρία των άλλων. Για τις υπόλοιπες όμως συμφορές εμείς είμαστε αίτιοι, καθιστώντας τους εαυτούς μας άξιους για καυτήρες, ενώ εκείνος και έτσι είναι ευεργέτης και σωτήρας ως καθαιρέτης του πραγματικά κακού. 

Πολλές φορές μάλιστα προσθέτει στους ανδρείους και αγώνισμα, τις προσβολές των μη από τη φύση τους κακών. Όπως δηλαδή η νόσος δεν έχει δημιουργηθεί από τον Θεό, έστω και αν αυτό που νοσεί είναι το από εκείνον δημιουργημένο ζώο, έτσι ούτε η αμαρτία δεν έχει γίνει από αυτόν, έστω και αν αυτή που εκτρέπεται προς αυτήν είναι η δημιουργημένη από αυτόν λογική ψυχή.

«Ὁ πιστός δέν πρέπει νά ἔχει θάρρος στόν ἑαυτό του, ἀλλά νά πιστεύει ὅτι μέσω τοῦ πνευματικοῦ του πατέρα σώζεται καί δυναμώνεται γιά κάθε καλό, καί ζητᾶ τίς εὐχές του, γιατί ἔχουν μεγάλη δύναμη»

Αποτέλεσμα εικόνας για δυσκολιεσ τησ ζωησ

Ὁ Λιβερτίνος ὁ μαθητής τοῦ ὁσίου Ὀνωράτου, γιά τόν ὁποῖο καί σέ ἄλλα κεφάλαια ἔγινε λόγος, πήγαινε κάποτε σέ κάποια δουλειά τοῦ μοναστηριοῦ μέ ἐντολή τοῦ ἡγουμένου, τοῦ διαδόχου τοῦ Ὀνωράτου.

Ὁ Λιβερτίνος, ἀπό τήν ἀγάπη πού εἶχε στόν ἅγιο Ὀνωράτο, συνήθιζε νά ἔχει στόν κόρφο του τό σανδάλι τοῦ δασκάλου του, ὁπουδήποτε καί νά πήγαινε. Κάποτε πού πήγαινε στή Ραβένα, κάποια γυναίκα πού κρατοῦσε τό σῶμα τοῦ νεκροῦ γιοῦ της τόν εἶδε καί πίστεψε ὅτι εἶναι δοῦλος τοῦ Θεοῦ. Καί καθώς τήν ἔκαιγε ἡ ἀγάπη γιά τό νεκρό παιδί της, κράτησε τό ἄλογο του ἀπό τό χαλινάρι καί τοῦ ὁρκίστηκε ὅτι δέν πρόκειται νά τόν ἀφήσει νά φύγει, ἄν δέν ἀναστήσει τόν γιό της.

Ὁ Λιβερτίνος, ἐπειδή ποτέ δέν εἶχε κάνει τέτοιο θαῦμα, τρόμαξε ἀπό τόν ὅρκο καί τό αἴτημά της. Ἔτσι ἤθελε, ἀπό τήν πολλή του μετριοφροσύνη, νά ξεφύγει ἀπό τή γυναίκα. Ἐπειδή ὅμως ἡ γυναίκα ἦταν ἀνυποχώρητη, νικήθηκε ἀπό τή συμπόνια του, κατέβηκε ἀπό τό ἄλογο, γονάτισε, ὕψωσε τά χέρια πρός τόν οὐρανό, καί, βγάζοντας τό σανδάλι πού εἶχε στόν κόρφο του, τό ἔβαλε ἐπάνω στό στῆθος τοῦ νεκροῦ παιδιοῦ. 

Η ανανέωση της ζωής

20160327-2

Μετάνοια είναι η ανανέωση της ζωής. Αυτό σημαίνει ότι πρέπει να απελευθερώσουμε τον εαυτόν μας από κάθε αρνητικό χαρακτηριστικό και να στρεφόμαστε προς το απόλυτο καλό. Δεν υπάρχει αμαρτία ασυγχώρητη, εκτός από την αμαρτία της αμετανοησίας.


Γέροντας Θαδδαίος της Βιτόβνιτσα

Η μετάνοια δεν τελειώνει σε μία εξομολόγηση...


Η μετάνοια δεν τελειώνει σε μία εξομολόγηση με λίγα έστω δάκρυα. Η μετάνοια δεν είναι αστραπή ή φωτοβολίδα, αλλά συνεχές, επίπονο έργο ζωής...

Πέμπτη, 17 Αυγούστου 2017

Η διαφορά

20160327-1

Όταν το λιοντάρι βρυχάται, όλα τα άγρια ζώα τα τρέπει σε φυγή. Όταν ο Άγιος ομιλεί, από παντού εκδιώκει τους δαίμονες. Όπου υπάρχει πνευματική διδασκαλία, εκεί υπάρχει σωφροσύνη και σεμνότητα. Η απλότητα είναι ένας δρόμος που οδηγεί στη φιλοσοφημένη ζωή. Κανένας δεν είναι τόσο καλός και ωραίος στη ψυχή όσο ο απλός.


Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος

Ο αξιοθαύμαστος και ο αξιοκατάκριτος

20160326-3

Από την αγία Γραφή έχουμε μάθει δύο είδη πλούτου. Ο ένας είναι αξιοθαύμαστος και ο άλλος αξιοκατάκριτος. Και ο πλούτος των αρετών είναι θαυμαστός, ενώ ο υλικός και γήινος κατακρίνεται. 

Γιατί ο μεν ένας γίνεται κτήμα της ψυχής, ο δε άλλος είναι επιτήδειος για να εξαπατά τις αισθήσεις. Γι’ αυτό ο Κύριος απαγορεύει να θησαυρίζουμε αυτόν, επειδή βρίσκεται εκτεθειμένος στα σκουλήκια για τροφή και τον επιβουλεύονται οι κλέφτες (Ματθ. 6,19). 

Συγχώρεση και ανάπαυση από αυτή τη ζωή


Κανείς από τους πενθούντας για τις αμαρτίες του ας μη περιμένει την πληροφορία της συγχωρήσεως την στιγμή του θανάτου. Διότι κάτι που είναι άγνωστο είναι και αβέβαιο. 

Γι’ αυτό και κάποιος έλεγε: «Άφησέ με να αισθανθώ αναψυχή με την πληροφορία της συγχωρήσεως, πριν αποθάνω και πριν απέλθω από την ζωή αυτή απληροφόρητος» (πρβλ. Ψαλμ. λη΄ 14).

Ἁμαρτία καί ἀρρώστεια - Λύτρωση καί θεραπεία


«Τέκνον ἀφέωνταί σοι αἱ ἁμαρτίαι σου». Ἡ φράση αὐτὴ τοῦ Χριστοῦ στὸν παραλυτικό τῆς Καπερναοὺμ συνδέει τὴν ἀρρώστια μὲ τὴν ἁμαρτία καὶ τὴ συγχώρηση μὲ τὴ θεραπεία. Γι' αὐτὸ ὁ Χριστὸς πρῶτα θεραπεύει τὸ κέντρο καὶ τὴ ρίζα τῆς ἀρρώστιας, δηλαδὴ τὴν ἁμαρτία καὶ στὴ συνέχεια προσφέρει τὴ σωματικὴ θεραπεία. Αὐτὴ ἡ θεραπεία εἶναι ἡ ἀπόδειξη ὅτι «ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ἐξουσίαν ἔχει ἐπὶ τῆς γῆς ἀφιέναι ἁμαρτίας». Ἂν δὲν ὑπάρχει μία τέτοια σχέση καὶ συνάφεια μεταξύ τῆς συγχώρησης καὶ τῆς θεραπείας, τότε τὰ λόγια τοῦ Χριστοῦ παραμένουν ἀκατανόητα, μετέωρα καὶ χωρὶς συνοχή. Ὁ Χριστὸς κηρύττει ὡς νικητὴς τῆς ἁμαρτίας, αἴρει καὶ παραμερίζει τὸ βάρος της καὶ θεραπεύει τὰ συμπτώματά της, ἕνα ἀπὸ τὰ ὁποῖα εἶναι καὶ ἡ ἀρρώστια.


Χριστιανικὴ διδασκαλία καὶ ἐπιστήμη

Ὅμως ὅλα αὐτὰ ἀκούγονται παράδοξα καὶ προκαλοῦν τὴ λογική τοῦ σημερινοῦ ἀνθρώπου. Εἶναι ἀντίθετα μὲ τὸ ἐπιστημονικό του κοσμοείδωλο. Σὲ κανένα ἰατρικὸ βιβλίο δὲν φαίνεται ἡ σχέση τῆς ἁμαρτίας μὲ τὴν ἀρρώστια, οὔτε βέβαια τῆς θεραπείας μὲ τὴ σωτηρία. Ὡστόσο κανεὶς γιατρὸς δὲν μπορεῖ νὰ ἀρνηθεῖ ὅτι ἡ ἁμαρτία, ὡς καταπάτηση τῶν νόμων τῆς ζωῆς καὶ τῶν ὁρίων τῆς φύσεως, ἀποτελεῖ ξένο σῶμα στὸν ὀργανισμὸ τοῦ ἀνθρώπου. Εἶναι βάρος τὸ ὁποῖο πιέζει τὴν ψυχή, ἀμβλύνει τὴν ἀντοχή της καὶ ὁδηγεῖ στὴν ψυχικὴ καὶ σωματικὴ ἀσθένεια καὶ μέσα ἀπ' αὐτὴ στὸ βιολογικὸ θάνατο. Συμπεραίνει λοιπὸν κανεὶς ὅτι τὸ φυσικὸ κακὸ προέρχεται ἀπὸ τὸ ἠθικό, ποὺ εἶναι ἡ ρίζα ὅλων τῶν πόνων καὶ τῶν θλίψεων τοῦ κόσμου.

Τετάρτη, 16 Αυγούστου 2017

«Αὐτούς πού προσέχουν τόν ἑαυτό τους καί ἀποβλέπουν στήν πρόνοια τοῦ Θεοῦ, συχνά ἡ θεία χάρη τούς διδάσκει τά πρέποντα μέ ἀνθρώπους ἁπλοϊκούς καί ἀμαθεῖς. Οἱ ταπεινόφρονες καταδέχονται νά διδάσκονται καί ἀπό τούς τυχόντες»

Αποτέλεσμα εικόνας για Πρέπει νά ὑπακοῦμε μέχρι θανάτου

Ἀπό τόν βίο τοῦ ἁγίου Ἐφραίμ

Ὁ μέγας Ἐφραίμ ἦταν πάντοτε ἀπασχολημένος μέ ἱερές σκέψεις καί σχεδόν ἀδιάκοπα ἔβλεπε νοερά τήν ἡμέρα τῆς κρίσεως καί πενθοῦσε ἀκατάπαυστα, γι᾿ αὐτό καί ἔφευγε μακριά, ὅπως ὁ ψαλμωδός, καί ἀπέφευγε κάθε θόρυβο καί τρικυμία καί ταραχή τῆς ζωῆς καί ἔμενε στήν ἔρημο. 

Πηγαίνοντας πάλι ἀπό τόπο σέ τόπο γιά νά ὠφελήσει καί νά οἰκοδομήσει ψυχές, καταπώς τόν κινοῦσε τό Ἅγιο Πνεῦμα, ἄφησε κάποτε τήν πατρίδα του μέ ἐντολή τοῦ Θεοῦ, ὅπως ὁ ἱερός Ἀβραάμ, καί πῆγε στήν Ἐδεσσα τῆς Μεσοποταμίας, ἀπό τή μιά γιά νά προσκυνήσει τά ἱερά της λείψανα καί προσκυνήματα, καί ἀπό τήν ἄλλη γιά νά συναντήσει κανέναν ἀπό τούς μορφωμένους καί νά πάρει ἀπό αὐτόν καρπό γνώσεως. Γι᾿ αὐτό καί παρακάλεσε τόν Θεό λέγοντας:

«Ἰησοῦ Χριστέ, Δέσποτα καί Κύριε τοῦ σύμπαντος, ἀξίωσέ με, μπαίνοντας στήν Ἔδεσσα, νά συναντήσω ἕναν τέτοιον ἄνθρωπο πού νά μπορεῖ νά μιλήσει μαζί μου γιά τήν οἰκοδομή καί τήν ὠφέλεια τῆς ψυχῆς».

Χερουβεικόν Φωκαέως α' ἤχου


(Ζωντανή ἠχογράφηση στον Ι.Ν. Παντανάσσης Κατερίνης
χθές, Τρίτη, 15 Αὐγούστου 2017, ἑορτή τῆς Κοιμήσεως τῆς Θεοτόκου)


Ὁ Χερουβικὸς ὕμνος

Οἱ τὰ Χερουβεὶμ μυστικῶς εἰκονίζοντες, καὶ τῇ ζωοποιῷ Τριάδι τὸν τρισάγιον ὕμνον προσᾴδοντες, πᾶσαν τὴν βιωτικὴν ἀποθώμεθα μέριμναν, 
ὡς τὸν Βασιλέα τῶν ὅλων ὑποδεξόμενοι, 
ταῖς ἀγγελικαῖς ἀοράτως δορυφορούμενον τάξεσιν. Ἀλληλούϊα.

«Πρέπει νά ὑπακοῦμε μέχρι θανάτου σέ αὐτούς πού μᾶς καθοδηγοῦν στό ὄνομα τοῦ Κυρίου, καί νά τούς ἀγαποῦμε καί νά τούς σεβόμαστε»

Αποτέλεσμα εικόνας για Πρέπει νά ὑπακοῦμε μέχρι θανάτου

Ὁ μέγας Θεοδόσιος, ἐπειδή ἤξερε ὅτι γι᾿ αὐτούς πού διάλεξαν νά ζοῦν σύμφωνα μέ τό θέλημα τοῦ Θεοῦ τίποτε ἄλλο δέν βοηθᾶ τόσο πολύ στήν ἀπόκτηση τῆς ἀρετῆς καί στή διατήρησή της ὅσο ἡ μνήμη τοῦ θανάτου, τί σκέφτηκε νά κάνει; Ἔδωσε ἐντολή στούς μαθητές του νά φτιάξουν ἕναν τάφο, ἀπό τή μιά γιά νά φέρνει στή μνήμη τό τέλος –γι᾿ αὐτό ἄλλωστε λέγεται “μνημεῖο”– καί ἔτσι νά τούς κάνει πιό ἐπίμονους στόν ἀγώνα καί νά τούς κεντρίζει νά κοπιάζουν περισσότερο γιά τήν ἀρετή, καί ἀπό τήν ἄλλη γιά νά θάβονται σέ αὐτόν ὅταν πεθαίνουν. Ἐπιπλέον ὅμως καί γιατί κάτι μελλοντικό ἔβλεπε καί πληροφοροῦνταν ἀπό πρίν.

Ὅταν λοιπόν ἑτοιμάστηκε ὁ τάφος, στάθηκε μπροστά ὁ ἅγιος καί γύρω οἱ μαθητές του. Καί βλέποντας μέ τό διαπεραστικό βλέμμα τοῦ νοῦ του τί πρόκειται νά γίνει, τούς κοίταξε καί εἶπε σάν νά ἀστειευόταν: «Ὁ τάφος εἶναι κιόλας ἕτοιμος, ποιός νά εἶναι ὅμως ἀπό ἐσᾶς αὐτός πού θά τόν ἐγκαινιάσει;».

Αὐτός λοιπόν ἔτσι μίλησε, ἀνακατώνοντας καί τήν εὐχαρίστηση στήν ἀστειότητα τοῦ λόγου. Καί κάποιος Βασίλειος, ἱερέας, πού μέ τόν ζῆλο του γιά τά καλά παρουσίαζε ὁλοκάθαρα στόν ἑαυτό του τά χαρακτηριστικά τοῦ πνευματικοῦ του πατέρα, καί αὐτόν πού τόν γέννησε πνευματικά τόν ἔμοιαζε κατά τήν ὁμοιότητα τῶν ἀρετῶν ὄχι λιγότερο ἀπό ὅσο μοιάζουν τά παιδιά τούς γονείς τους, κατάλαβε ὅτι ὁ δάσκαλος δέν εἶπε ἄσκοπα αὐτόν τόν ὑπαινιγμό. 

Τρίτη, 15 Αυγούστου 2017

Αἴνοι & Δοξαστικόν ἑορτής Κοιμήσεως τῆς Θεοτόκου


(Ζωντανή ἠχογράφηση στον Ι.Ν. Παντανάσσης Κατερίνης
σήμερα, Τρίτη, 15 Αὐγούστου 2017, ἑορτή τῆς Κοιμήσεως τῆς Θεοτόκου)


ΑΙΝΟΙ
Ἦχος δ‘

Πᾶσα πνοὴ αἰνεσάτω τὸν Κύριον. Αἰνεῖτε τὸν Κύριον ἐκ τῶν οὐρανῶν· αἰνεῖτε αὐτὸν ἐν τοῖς ὑψίστοις. Σοὶ πρέπει ὕμνος τῷ Θεῷ.

Αἰνεῖτε αὐτόν, πάντες οἱ Ἄγγελοι αὐτοῦ· αἰνεῖτε αὐτόν, πᾶσαι αἱ δυνάμεις αὐτοῦ. Σοὶ πρέπει ὕμνος τῷ Θεῷ.

Στίχ. Αἰνεῖτε αὐτὸν ἐπὶ ταῖς δυναστείαις αὐτοῦ, αἰνεῖτε αὐτὸν κατὰ τὸ πλῆθος τῆς μεγαλωσύνης αὐτοῦ.
Ὡς γενναῖον ἐν Μάρτυσι
Τῇ ἐνδόξῳ Κοιμήσει σου, οὐρανοὶ ἐπαγάλλονται, καὶ Ἀγγέλων γέγηθε τὰ στρατεύματα, πᾶσα ἡ γῆ δὲ εὐφραίνεται, ᾠδὴν σοι ἐξόδιον προσφωνοῦσα τῇ Μητρί, τοῦ τῶν ὅλων δεσπόζοντος, ἀπειρόγαμε, Παναγία Παρθένε, ἡ τὸ γένος τῶν ἀνθρώπων ῥυσαμένη, προγονικῆς ἀποφάσεως.

Στίχ. Αἰνεῖτε αὐτὸν ἐν ἤχῳ σάλπιγγος, αἰνεῖτε αὐτὸν ἐν ψαλτηρίῳ καὶ κιθάρᾳ.
Τῇ ἐνδόξῳ Κοιμήσει σου,…

Φωτογραφίες από την σημερινή Ακολουθία Κοιμήσεως της Θεοτόκου και τον αποχαιρετισμό του Ι. Λειψάνου του Αγίου Διονυσίου εν Ολύμπω