Σάββατο, 30 Σεπτεμβρίου 2017

† Κυριακῇ 1 ᾽Οκτωβρίου 2017 (Β' Λουκᾶν)


Τὸ Εὐαγγέλιον

Ἐκ τοῦ κατά Λουκᾶν
Κεφ. στ' : 31-36

Εἶπεν ὁ Κύριος· Καθὼς θέλετε ἵνα ποιῶσιν ὑμῖν οἱ ἄνθρωποι, καὶ ὑμεῖς ποιεῖτε αὐτοῖς ὁμοίως. Καὶ εἰ ἀγαπᾶτε τοὺς ἀγαπῶντας ὑμᾶς, ποία ὑμῖν χάρις ἐστί; καὶ γὰρ οἱ ἁμαρτωλοὶ τοὺς ἀγαπῶντας αὐτοὺς ἀγαπῶσι. Καὶ ἐὰν ἀγαθοποιῆτε τοὺς ἀγαθοποιοῦντας ὑμᾶς, ποία ὑμῖν χάρις ἐστί; καὶ γὰρ οἱ ἁμαρτωλοὶ τὸ αὐτὸ ποιοῦσι. Καὶ ἐὰν δανείζητε παρ᾿ ὧν ἐλπίζετε ἀπολαβεῖν, ποία ὑμῖν χάρις ἐστί; καὶ γὰρ ἁμαρτωλοὶ ἁμαρτωλοῖς δανείζουσιν, ἵνα ἀπολάβωσι τὰ ἴσα. Πλὴν ἀγαπᾶτε τοὺς ἐχθροὺς ὑμῶν καὶ ἀγαθοποιεῖτε καὶ δανείζετε, μηδὲν ἀπελπίζοντες· καὶ ἔσται ὁ μισθὸς ὑμῶν πολύς, καὶ ἔσεσθε υἱοὶ τοῦ Ὑψίστου· ὅτι αὐτὸς χρηστός ἐστιν ἐπὶ τοὺς ἀχαρίστους καὶ πονηρούς.

Δύο σκοπούς ἔχει ἡ ἐξομολόγηση

Αποτέλεσμα εικόνας για Νά πῶς ἔγινα μοναχός!

Κάθε ἐξομολόγηση κάνει ταπεινή τήν ψυχή. Ἡ μία ἐξομολόγηση τή διδάσκει ὅτι δικαιώθηκε μέ τή χάρη τοῦ Θεοῦ, καί ἡ ἄλλη ὅτι εἶναι ἔνοχη ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ γιά ἁμαρτίες ἀπό τή ράθυμη προαίρεσή της.


Δύο σκοπούς ἔχει ἡ ἐξομολόγηση.

Ὁ ἕνας εἶναι νά εὐχαριστήσομε τό Θεό γιά τά ἀγαθά πού μᾶς ἔχει χαρίσει. Ὁ ἄλλος γίνεται γιά ἔλεγχο καί ἐξέταση ἐκείνων πού κακῶς πράξαμε.

Γιατί ἐξομολόγηση λέγεται καί ἡ ἀπαρίθμηση τῶν θείων εὐεργεσιῶν μ᾿ εὐχαριστία ἀπ ὅσους εὐεργετήθηκαν, ἀλλά καί ἡ φανέρωση τῶν σφαλμάτων τους ἀπό τούς ἐνόχους. Καί οἱ δύο τρόποι φέρνουν ταπείνωση. 

Εσύ δεν ξέρεις τι έχεις στο σπίτι σου. Θα ξέρεις για τον Θεό;

Αποτέλεσμα εικόνας για Νά πῶς ἔγινα μοναχός!

(Ένα θαυμαστό γεγονός από τον βίο του Αγίου Πορφυρίου)


Επισκέφτηκε έναν καθηγητή μου κάποιος Έλληνας από την Αμερική. Όταν μίλησαν, του λέει ο καθηγητής: «Πάμε να γνωρίσεις έναν άγιο Γέροντα». 

Εκείνος αρνιόταν. Λέει: «Δεν ξέρω. Δεν θέλω τους παπάδες. Οι παπάδες έχουν κάνει … έτσι την Εκκλησία». 

Ο καθηγητής μου του απαντάει ότι δεν είναι έτσι τα πράγματα. Ετούτος είναι διαφορετικός παπάς. 

Του λέει: «Τέλος πάντων. Έλα μαζί μου και μη μιλάς, απλώς έλα για παρέα». Του λέει ο άλλος: «Εντάξει. Θα έρθω για παρέα».

Όταν ήρθαν στον Γέροντα μιλούσε ο καθηγητής, ενώ ο άλλος καθόταν κι άκουγε.

Παρασκευή, 29 Σεπτεμβρίου 2017

Φοβερό ἐπιτίμιο ὑπερηφανείας

Αποτέλεσμα εικόνας για Νά πῶς ἔγινα μοναχός!

Ὁ βασιλιὰς Ναβουχοδονόσορ πρὸς τὸ τέλος τῆς ζωῆς του ἐπιτιμήθηκε ἀπὸ τὸν Θεὸ γιὰ τὴ μεγάλη ὑπερηφάνειά του! Τὴν παιδαγωγία αὐτὴ διηγεῖται μὲ αἰσθήματα μετανοίας καὶ εὐγνωμοσύνης πρὸς τὸν Θεὸ σὲ διακήρυξή του πρὸς ὅλα τὰ ἔθνη τῆς γῆς (βλ. Δαν. γ´ 31 - δ´): «…Ἤμουν στὸ ἀπόγειο τῆς δόξας μου. Καὶ εἶδα μιὰ νύχτα ἕνα φοβερὸ ὄνειρο ποὺ μὲ συντάραξε. Κανεὶς ἀπὸ τοὺς σοφοὺς τῆς Βαβυλώνας δὲν μπόρεσε νὰ μοῦ τὸ ἑρμηνεύσει.

Τότε κάλεσα τὸν Δανιήλ, ποὺ ἔχει μέσα του Πνεῦμα Ἅγιο, καὶ τοῦ διηγήθηκα τὸ ὄνειρο: Εἶδα ἕνα δένδρο ποὺ μεγάλωσε πάρα πολὺ καὶ τὰ κλαδιά του ἁπλώθηκαν στὰ πέρατα τῆς γῆς. Καὶ νά, ἕνας ἄγγελος κατέβηκε ἀπὸ τὸν οὐρανὸ καὶ εἶπε: «Κόψτε καὶ μαδῆστε τὸ δένδρο καὶ δέστε το μὲ δεσμὰ σιδερένια, καὶ ἂς βρίσκεται ἔξω στὴ χλόη καὶ κάτω ἀπὸ τὴ δροσιὰ τοῦ οὐρανοῦ, καὶ ἂς συναναστρέφεται τὰ ἄγρια θηρία, μέχρι νὰ περάσουν ἑπτὰ καιροί· ἀφῆστε μόνο τὴ ρίζα του».

Ὁ Δανιὴλ ἔμεινε ἄφωνος γιὰ μία ὥρα περίπου. Καὶ τοῦ εἶπα: “Πές μου τὴ σημασία του καὶ μὴ διστάσεις”. Κι ἐκεῖνος: “Κύριε, τὸ ὄνειρο μακάρι νὰ ἐπαληθευθεῖ στοὺς ἐχθρούς σου. Τὸ δένδρο ποὺ εἶ­δες, εἶσαι ἐσύ, βασιλιά· διότι ἔγινες πρά­γματι μεγάλος καὶ ἰσχυρὸς καὶ ἡ ἐξουσία σου ἁπλώθηκε στὰ πέρατα τῆς γῆς.

Τὰ λόγια τοῦ ἀγγέλου εἶναι ἡ ἀπόφαση τοῦ Ὑψίστου γιὰ σένα. 

Ὅταν δίνεις πλουτίζεις…


Στά χρόνια τῆς κατοχῆς 1941-42, πέρασαν τρεῖς-τέσσερις πεινασμένοι συνάνθρωποί μας, σχεδόν γυμνοί, ἀπό τήν γειτονιά μας, ζητῶντας βοήθεια.

Οἱ περισσότεροι ἐκείνη τήν ἐποχή δέν εἶχαν οὔτε τό ψωμί τῆς ἡμέρας κι ἔτσι οἱ ἄνθρωποι πέθαιναν της πείνας, ἀκόμα καί στούς δρόμους.

Μικροί μεγάλοι, ὅταν πεινοῦσαν, ἀνακάτευαν τά σκουπίδια καί ὅ,τι ἔβρισκαν τά ἔτρωγαν.

Ἕνας γείτονας φιλότιμος καί ἐλεήμων, ὅταν τούς εἶδε σ’ αὐτήν τήν κατάσταση, τούς λυπήθηκε καί πῆρε ὅ,τι εἶχε μέσα τό κρεμαστό «φανάρι» μέ τή σίτα καί τούς τά ἔδωσε.

Γίνεται απαθής

20160405-2

Δεν μπορούμε να επιτύχουμε τη σωτηρία με κανένα τρόπο πέρα από τη μεταμόρφωση του νου μας, τη μεταμόρφωσή του σε κάτι διαφορετικό απ’ αυτό που ήταν. 

Ο νους μας θεώνεται από μια ιδιάζουσα ενέργεια της Χάριτος του Θεού. Γίνεται απαθής και άγιος. Ένας θεωμένος νους ζει ακατάπαυστα με την μνήμη του Θεού.


Γέροντας Θαδδαίος της Βιτόβνιτσα

Όποιος ενδύεται την υπομονή, αυτός θα δεί τη νίκη και τη δόξα του Θεού


Όποιος ενδύεται την υπομονή, αυτός θα δεί τη νίκη και τη δόξα του Θεού. Γι’ αυτόν που αγαπά τον Κύριο, ακόμα και η πιο στενή και τεθλιμμένη οδός είναι αρκούντως πλατιά· και ο μεγαλύτερος πόνος είναι ένας εύκολος ζυγός, και ο πιο βίαιος θάνατος μια ευφρόσυνη γαμήλια ακολουθία. 


Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς

Πέμπτη, 28 Σεπτεμβρίου 2017

Η μετάνοια έχει αρχοντιά, όχι μιζέρια

Αποτέλεσμα εικόνας για Νά πῶς ἔγινα μοναχός!

Έχεις κάνει ένα λάθος. 
Το ότι το κατάλαβες είναι πολύ καλό.

Μην το παιδεύεις όμως πολύ. Μην αρχίζεις να το αναλύεις. Μην μπαίνεις στην διαδικασία συζήτησης με τον λογισμό σου.

Έκανες το λάθος και το κατάλαβες. Τώρα πάνε παρακάτω. Μην μένεις στο λάθος, στην αμαρτία σου. Μην αρχίζεις να μιζεριάζεις. Αυτό δεν είναι μετάνοια.

Η μετάνοια έχει αρχοντιά, όχι μιζέρια. Μετανόησε και άσε το λάθος σου πίσω. 

Ἄν θέλουμε νά ἀποκτήσουμε τήν ἀγάπη πρός τόν Θεό ...

Αποτέλεσμα εικόνας για Νά πῶς ἔγινα μοναχός!

Ἄν θέλουμε νά ἀποκτήσουμε τήν ἀγάπη πρός τόν Θεό, ἄς ἀγαπήσουμε πρῶτα τίς εὐαγγελικές ἐντολές.

Ἄς πουλήσουμε κάθε ἐπιθυμία, κάθε κακία, κάθε πάθος μας.

Καί μέ τό τίμημα τῆς αὐταπαρνήσεως ἄς ἀγοράσουμε τό χωράφι τῆς καρδιᾶς μας, τό ὁποῖο πρίν ἀπ᾿ αὐτή τήν ἀγορά δέν μᾶς ἀνήκει.

Τί εἶναι ἡ καταλαλιά καί τί ἡ κατάκριση;

Αποτέλεσμα εικόνας για Νά πῶς ἔγινα μοναχός!

ΚΑΠΟΙΟΣ Γέροντας, πού ερωτήθηκε από τους αδελφούς τί είναι καταλαλιά καί τί κατάκρισις, έδωσε τήν ακόλουθη εξήγησι:

Μέ τήν καταλαλιά φανερώνει κανείς τά κρυφά ελαττώματα του άδελφού του. Μέ τήν κατάκρισι καταδικάζει τά φανερά. "Αν ειπή κανείς λόγου χάρι, πώς ο τάδε αδελφός είναι μέν καλοπροαίρετος καί αγαθός, άλλα του λείπει ή διάκρισι, αυτό είναι καταλαλιά. "Αν όμως ειπή ότι ο δείνα είναι πλεονέκτης καί φιλάργυρος, τούτο είναι κατάκρισις, γιατί μέ τό λόγο αυτό καταδικάζει τίς πράξεις του πλησίον του.


Η κατάκρισις είναι χειρότερη από τήν καταλαλιά...

ΠΗΓΑΝ κάποτε αιρετικοί στον Όσιο Ποιμένα κι' άρχισαν νά λέγουν κατηγορίες εναντίον τοΰ Αρχιεπισκόπου Αλεξανδρείας. Ο Όσιος τότε σηκώθηκε επάνω, έδωσε εντολή στον υποτακτικό του νά τους ετοιμάση φαγητό καί βγήκε έξω από τό κελλί, γιά νά μή μολύνη τ' αυτιά του.

Τετάρτη, 27 Σεπτεμβρίου 2017

Νά πῶς ἔγινα μοναχός!

Αποτέλεσμα εικόνας για Νά πῶς ἔγινα μοναχός!

«Δι’ εὐχῶν τῶν Ἁγίων πατέρων ἡμῶν... ἐλέησον ἡμᾶς», εἶπε ὁ ἱερεὺς καὶ τελείωσε ἡ Κυριακάτικη Θεία Λειτουργία. 

Προσκυνήσαμε τὶς εἰκόνες, πήραμε ἀντίδωρο καὶ βγήκαμε στὴν αὐλὴ τῆς Μονῆς, περιμένοντας νὰ κτυπήσει ἡ καμπάνα γιὰ τὴν Τράπεζα. 

Ἤμασταν ἀρκετοὶ ἐπισκέπτες στὴ Μονὴ παρ' ὅλο ποὺ ἦταν ἀρχὴ ἀνοίξεως. Ὁ καιρὸς εἶχε μιά ἐλαφριὰ ψυχρὰ καὶ ἕναν πλούσιο ἥλιο. Μοῦ ἄρεσε νὰ βλέπω μέσα στὴν πρωινὴ δροσιὰ τὴ θάλασσα στὰ πόδια μου καὶ πάνω ἀπὸ τὸ κεφάλι μου, τὸν γηραιὸ Ἄθωνα, ποὺ μὲ τὶς βαθειὲς καὶ ἀπάτητες χαράδρες του κατέβαινε μέχρι τὸ μοναστήρι, γιὰ νὰ λειτουργηθῆ κι αὐτός.

Κοίταξα γύρω μου καὶ προτίμησα μιά θέση δίπλα σ' ἕνα γηραιὸ μοναχό, ποὺ καθόταν κάτω ἀπὸ τὸν ἀνοιξιάτικο ἥλιο περιμένοντας τὴν ὥρα τῆς Τραπέζης. Ὅλα ἐδῶ ἔχουν τὸν δικό τους χρόνο.

Κάθησα σιωπηλός, προσεκτικά, γιὰ νὰ μὴν ταράξω τὴν ἡσυχία τοῦ παπποῦ, ποὺ μὲ κλειστὰ τὰ μάτια κάτι σιγανομουρμούριζε. Βυθίστηκα καὶ ἐγὼ στὶς σκέψεις μου, γιὰ τὰ ὡραῖα πού μᾶς χαρίζει ἡ κυρία Θεοτόκος μέσα στὸ Περιβόλι της. Μοῦ ἦταν ὅμως πρόκληση τὸ παρατεινόμενο ψαλμομουρμουρητὸ τοῦ παπποῦ. 

«Κύριε καί Δέσποτα τῆς Ζωῆς μου....»


Γέροντας Σωφρόνιος του Έσσεξ για την προσευχή «Πάτερ ημών»


Μία κυρία στο Παρίσι πριν από λίγα χρόνια μου έλεγε ότι δεν τολμούσε να απαγγείλει την προσευχή αυτή μετά τα λόγια «ελθέτω η Βασιλεία Σου».

Φοβόταν τόσο πολύ ώστε αν έλεγε στον Θεό έντιμα, «γεννηθήτω το θέλημά Σου», τότε όφειλε να δεχθεί «όλα όσα συμβαίνουν στη ζωή» με την ετοιμότητα να τα υπομένει χωρίς γογγυσμό, χωρίς μικροψυχία και τα παρόμοια.

Πρόσφατα ένα άλλο πλάσμα μου έλεγε ακριβώς τα ίδια λόγια με σένα, σχετικά με το «και άφες ημίν... ως και ημείς αφίεμεν τοις οφειλέταις ημών».

Ο ίδιος όμως θεωρώ ότι, αν εμείς λέγαμε μόνο τις δύο πρώτες λέξεις της προσευχής αυτής, δηλαδή Πάτερ ημών, αντιλαμβανόμενοι το βαθύ τους νόημα, τότε όλη μας η ζωή σε όλα τα επίπεδα και τις εκδηλώσεις της θα άλλαζε ριζικά.

Τρίτη, 26 Σεπτεμβρίου 2017

Οι αμαρτωλοί έχουν πολύ υλικό για ταπείνωση


Όσοι έζησαν αμαρτωλή ζωή και ύστερα μετανόησαν και άρχισαν να ζουν πνευματικά, πρέπει να δέχωνται με χαρά τις ταπεινώσεις και τις θλίψεις που τους συμβαίνουν, γιατί έτσι εξοφλούν.

Βλέπουμε την Οσία Μαρία την Αιγυπτία, που έζησε αμαρτωλή ζωή, όταν μετανόησε και άλλαξε ζωή, οι κοσμικές επιθυμίες την βασάνιζαν. Έκανε όμως μεγάλη πάλη, για να τις διώχνη. Της έλεγε ο διάβολος: «Τι θα χάσης, αν δης λιγάκι την Αλεξάνδρεια; Δεν σου λέω να διασκεδάσης, μόνο να την δης λίγο από μακριά», και εκείνη ούτε γύριζε να κοιτάξη. 

Τι μετάνοια είχε! Άλλες Όσιες, που δεν είχαν ζήσει κοσμική ζωή, δεν είχαν πόλεμο. Η Οσία Μαρία, που είχε ζήσει κοσμική ζωή, είχε και πόλεμο. Η ταλαιπωρία αυτή είναι η καυτηρίαση των πληγών της αμαρτίας. Και έτσι φθάνουν και οι μεν και οι δε στην ίδια κατάσταση.

-Σε αυτές τις περιπτώσεις , Γέροντα, δεν υπάρχει καθόλου θεία παρηγοριά;

Ασυνήθιστη ξηρασία

20160405-1

Εκείνοι που από φυσική κλίση χύνουν ποτάμια τα δάκρυα, άκοπα, άσκοπα και ανώφελα, καθώς και εκείνοι που τα χύνουν από κάποια αμαρτωλή παρόρμηση, όταν θα θελήσουν να κλάψουν θεάρεστα, διαπιστώνουν ότι μέσα τους υπάρχει μια ασυνήθιστη ξηρασία. 

Αυτό δείχνει ότι τα δάκρυα τα πνευματικά είναι θεϊκά δώρα, και για να τα αποκτήσει κανείς, πρέπει πρώτα ν’ αποκτήσει το φόβο του Θεού και την μετάνοια.


Άγιος Ιγνάτιος Μπριαντσανίνωφ

Να προσαρμόζεις και τη ζωή σου

20160404-3

Πρέπει να συνηθίσεις τον νου σου να κολυμβά στον νόμο του Κυρίου, κάτω από την καθοδήγηση του Οποίου να προσαρμόζεις και τη ζωή σου. 

Τίποτε δεν συμβάλλει τόσο στην απόκτηση της εσωτερικής ειρήνης, όσο η σιωπή και η συζήτηση με τον εαυτόν μας μάλλον, παρά με τους άλλους.


Άγιος Σεραφείμ του Σαρώφ

Δέν μπορῶ, πάτερ μου, νά μιλήσω ἐγώ πρῶτος ...

Αποτέλεσμα εικόνας για η αγια γραφη

Ἔλεγε κάποιος στὸν π. Ἰωὴλ Γιαννακόπουλο τοὺς λόγους, ποὺ τὸν ἐμπόδιζαν νὰ συμφιλιωθεῖ μὲ τὸν ἀδελφό του: «Δὲν μπορῶ, πάτερ μου, νὰ μιλήσω ἐγὼ πρῶτος. Ὁ ἀδελφός μου πρέπει νὰ μοῦ μιλήσει πρῶτος! Αὐτὸς ἔφταιξε κι ὄχι ἐγώ!

Κι ἔπειτα αὐτὸς εἶναι μικρότερος κι ἐγὼ μεγαλύτερος». «Δὲν μοῦ λές, ρώτησε ὁ πνευματικός, ποιὸς εἶναι μεγαλύτερος; Ἐμεῖς ἢ ὁ Θεός»; «Μὰ θέλει καὶ ρώτημα; Ὁ Θεὸς βέβαια». «Καὶ ποιὸς ἔφταιξε στὸν ἄλλο; Ὁ Θεὸς σ᾿ ἐμᾶς ἢ ἐμεῖς στὸν Θεό»; «Ἐμεῖς φταίξαμε στὸν Θεό». «Καὶ ποιὸς ἔκανε τὴν ἀρχὴ τῆς συμφιλιώσεως; Ἐμεῖς πήγαμε στὸν Θεὸ ἢ ὁ Θεὸς ἦρθε σ᾿ ἐμᾶς»; «Ὁ Θεὸς ἦρθε σ᾿ ἐμᾶς». «Λοιπόν»; «Λοιπόν…σᾶς εὐχαριστῶ! Ἔχετε δίκιο. Ἐγὼ θὰ πάω στὸν ἀδελφό μου»!

Ὥστε ὁ Θεός, ποὺ εἶναι ἀπείρως μεγαλύτερος καὶ δὲν μᾶς ἔφταιξε καθόλου, κάνει τὴν πρώτη κίνηση καὶ ἔρχεται γιὰ συμφιλίωση. Ἔρχεται μὲ μόνο κίνητρο τὴν ἀγάπη. Θέλει μόνο νὰ μᾶς δώσει τὴν εὐκαιρία ν᾿ ἀφήσουμε τὴν ἔχθρα πού, ὄχι αὐτός, ἀλλὰ ἐμεῖς ἔχουμε γι᾿ αὐτόν, νὰ συμφιλιωθοῦμε μαζί του. Γι᾿ αὐτὸ καὶ κλίνει οὐρανούς, ἀφήνει δηλαδὴ τὸ μεγαλεῖο του καὶ ἔρχεται κοντά μας ταπεινός. Σὰν ἕνας ἀπὸ ¬μᾶς, ἴσος μὲ ἐμᾶς, ἀκόμα καὶ παρακάτω ἀπὸ μᾶς, ἀφοῦ λαμβάνει «δούλου μορφὴν» (Φιλ. 2, 7).

Ἡ ἐνανθρώπηση τοῦ Χριστοῦ, γι᾿ αὐτὸν εἶναι ταπείνωση. Κι ὅμως αὐτὸς χαίρεται νὰ εἶναι μικρὸς ἀνάμεσά μας, νὰ τρέχει πίσω μας σὰν ὑπηρέτης (Λουκ. 22, 27), νὰ μᾶς παρακαλεῖ σὰν μικρότερος νὰ γυρίσουμε κοντά Του. Κι ἐμεῖς; Θεωροῦμε ταπεινωτικό νὰ πλησιάσουμε ἕναν τέτοιο Θεό; Εἶναι μειωτικὸ γιὰ μᾶς νὰ ἀνταποκριθοῦμε στὴν τόση ἀγάπη του;

Δευτέρα, 25 Σεπτεμβρίου 2017

Αξίζει να περιμένεις

Αποτέλεσμα εικόνας για εργαζεται ο θεοσ

Αξίζει για μερικά πράγματα να περιμένεις.

Είναι ανάγκη να περιμένεις.

Εργάζεται ο Θεός.

Μόνο που έχει τους δικούς του ρυθμούς.

Ο Θεός εργάζεται πολύ υπομονετικά.

Κι η φύση το ίδιο κάνει.

Γιατί και πώς πρέπει να διαβάζουμε την Αγία Γραφή

Αποτέλεσμα εικόνας για η αγια γραφη

Ἡ Ἁγία Γραφὴ εἶναι κατὰ κάποιο τρόπο ἡ βιογραφία τοῦ Θεοῦ στόν κόσμο αὐτό.

Καὶ μάλιστα ἀπὸ τὴν Αγία Γραφή , ἡ Καινὴ Διαθήκη εἶναι ἡ βιογραφία τοῦ σαρκωθέντος Θεοῦ σ’ αὐτὸ τὸ κόσμο. Μέσα σ’ αὐτὴ περιγράφεται πῶς ὁ Θεός, γιά νά δείξει τὸν ἑαυτὸ Του στούς ἀνθρώπους, ἔστειλε τὸ Θεὸ Λόγο, ὁ ὁποῖος σαρκώθηκε καὶ ἔγινε ἄνθρωπος, καὶ σὰν ἄνθρωπος εἶπε στούς ἀνθρώπους, ὅλα ὅσα ὁ Θεὸς ἔχει, ὅλα ὅσα ὁ Θεὸς ἐπιθυμεῖ γιά τὸν κόσμο αὐτὸ καὶ γιά τοὺς ἀνθρώπους πού ζοῦν σ’ αὐτόν. Ἀποκάλυψε ὁ Θεὸς Λόγος τὸ σχέδιό Του στόν κόσμο. 

Ὁ Θεὸς Λόγος μὲ τή βοήθεια τοῦ λόγου, ἔδειξε τὸ Θεὸ στούς ἀνθρώπους, ὄσο εἶναι δυνατὸ ὁ ἀνθρώπινος λόγος νά περιλάβει τὸν ἀπερίληπτο Θεό. Ὅ,τι εἶναι ἀπαραίτητο στόν κόσμο αὐτὸ καὶ στούς ἀνθρώπους πού ζοῦν σ’ αὐτόν, ὁ Κύριος τὸ ἔδωσε μέσα στήν Αγία Γραφή. Μέσα σ’ αὐτὴν ἔδωσε τίς ἀπαντήσεις γιά ὅλα τὰ ἐρωτήματα.

Δέν ὑπάρχουν ἐρωτήματα πού νά βασανίζουν τὴν ἀνθρωπίνη ψυχὴ καὶ για τὰ ὁποῖα νά μὴν ἔχει δοθεῖ μέσα στήν Ἁγία Γραφὴ εἴτε ἄμεση εἴτε ἔμμεση ἀπαντήση. Οἱ ἄνθρωποι δέν μποροῦν νά ἐπινοήσουν περισσότερα ἐρωτήματα ἀπ’ ὄσες ἀπαντήσεις ὑπάρχουν μέσα στήν Αγία Γραφή. Τὸ ὅτι δέν βρίσκεις στήν Ἁγία Γραφὴ ἀπάντηση σὲ κάποιό σου ἐρώτημα, σημαίνει ἢ ὅτι ἔθεσες ἀσήμαντο ἐρώτημα ἢ ὅτι δέν μπόρεσες νά διαβάσεις τὴν Αγία Γραφὴ καὶ νά πάρεις τήν τελική ἀπάντηση.

Κυριακή, 24 Σεπτεμβρίου 2017

Ὢ τῶν σοφῶν σου κριμάτων Χριστέ!


(Ζωντανή ἠχογράφηση στον Ι.Ν. Παντανάσσης Κατερίνης
σήμερα, Κυριακῇ Α' Λουκᾶν, 24 Σεπτεμβρίου 2017)


Δόξα Πατρὶ…
ΕΩΘΙΝΟΝ Ε’ Ἦχος πλ. α’

Ὢ τῶν σοφῶν σου κριμάτων Χριστέ! πῶς Πέτρῳ μὲν τοῖς ὀθονίοις μόνοις, ἔδωκας ἐννοῆσαί σου τὴν Ἀνάστασιν, Λουκᾷ δὲ καὶ Κλεόπᾳ, συμπορευόμενος ὡμίλεις, καὶ ὁμιλῶν, οὐκ εὐθέως σεαυτὸν φανεροῖς; Διὸ καὶ ὀνειδίζῃ, ὡς μόνος παροικῶν ἐν Ἱερουσαλήμ, καὶ μὴ μετέχων τῶν, ἐν τέλει βουλευμάτων αὐτῆς. Ἀλλ’ ὁ πάντα πρός τὸ τοῦ πλάσματος συμφέρον οἰκονομῶν, καὶ τὰς περὶ σοῦ προφητείας ἀνέπτυξας, καὶ ἐν τῷ εὐλογεῖν τὸν ἄρτον, ἐγνώσθης αὐτοῖς, ὧν καὶ πρὸ τούτου αἱ καρδίαι, πρὸς γνῶσίν σου ἀνεφλέγοντο, οἳ καὶ τοῖς μαθηταῖς συνῃθροισμένοις, ἤδη τρανῶς ἐκήρυττόν σου τὴν Ἀνάστασιν, δι’ ἧς ἐλέησον ἡμᾶς.

Ἑβδομαδιαῖον Πρόγραμμα Ἱερῶν Ἀκολουθιῶν


Κυριακάτικο Κήρυγμα

Αποτέλεσμα εικόνας για κηρυγμα κυριακης α λουκα

Κυριακή Α' Λουκά
(Λουκ. 5, 1-11) 

Στη σημερινή Ευαγγελική περικοπή ο Ευαγγελιστής Λουκάς μάς περιγράφει την κλήση του Πέτρου, του Ιακώβου και του Ιωάννη. Ο Χριστός, αφού χρησιμοποίησε το πλοίο του Πέτρου για να κηρύξει στο λαό, τον διατάζει να ρίξει στη θάλασσα το δίχτυ. 

Κι εκείνος, παρά τον κόπο της προηγούμενης νύχτας, που μάλιστα δεν είχε αποδώσει καρπούς, από σεβασμό και υπακοή προς τον Διδάσκαλο έριξε τα δίχτυα στη θάλασσα και έπιασε τόσα πολλά ψάρια, που ήρθαν και ο Ιάκωβος με τον Ιωάννη με το δικό τους πλοίο να βοηθήσουν στην ανέλκυση των ψαριών, που γέμισαν και τα δύο πλοία σε βαθμό που σχεδόν να βυθίζονται. 

Μπροστά σε τούτο το αδιαμφισβήτητο θαύμα, που γέμισε δέος και κατάπληξη όλους τους ψαράδες, ο Πέτρος πέφτει και προσκυνεί τον Ιησού. Και ο Κύριος τον καλεί στο εξής να γίνει αλιέας ανθρώπων, να γίνει δηλαδή μαθητής Του και απόστολος του Ευαγγελίου. Χωρίς δεύτερη σκέψη, τόσο ο Πέτρος όσο και ο Ιάκωβος και ο Ιωάννης, παράτησαν στην ακτή και τα πλοία τους και τα ψάρια και ακολούθησαν τον Χριστό, αποδεχόμενοι την πρόσκληση που τους έκαμε. 


Σάββατο, 23 Σεπτεμβρίου 2017

Φωτογραφίες από τον σημερινό Αγιασμό, με αφορμή την έναρξη του Κατηχητικού Σχολείου





† Κυριακῇ 24 Σεπτεμβρίου 2017 (Α' Λουκᾶν)


Τὸ Εὐαγγέλιον

Ἐκ τοῦ κατά Λουκᾶν
Κεφ. ε' : 1-11

Τῷ καιρῷ ἐκείνῳ, ἑστὼς ὁ ᾿Ιησοῦς παρὰ τὴν λίμνην Γεννησαρέτ, εἶδε δύο πλοῖα ἑστῶτα παρὰ τὴν λίμνην· οἱ δὲ ἁλιεῖς ἀποβάντες ἀπ᾿ αὐτῶν ἀπέπλυναν τὰ δίκτυα. Ἐμβὰς δὲ εἰς ἓν τῶν πλοίων, ὃ ἦν τοῦ Σίμωνος, ἠρώτησεν αὐτὸν ἀπὸ τῆς γῆς ἐπαναγαγεῖν ὀλίγον· καὶ καθίσας, ἐδίδασκεν ἐκ τοῦ πλοίου τοὺς ὄχλους. Ὡς δὲ ἐπαύσατο λαλῶν, εἶπε πρὸς τὸν Σίμωνα· Ἐπανάγαγε εἰς τὸ βάθος, καὶ χαλάσατε τὰ δίκτυα ὑμῶν εἰς ἄγραν. Καὶ ἀποκριθεὶς ὁ Σίμων, εἶπεν αὐτῷ· Ἐπιστάτα, δι᾿ ὅλης τῆς νυκτὸς κοπιάσαντες, οὐδὲν ἐλάβομεν· ἐπὶ δὲ τῷ ῥήματί σου χαλάσω τὸ δίκτυον. Καὶ τοῦτο ποιήσαντες συνέκλεισαν πλῆθος ἰχθύων πολύ· διερρήγνυτο δὲ τὸ δίκτυον αὐτῶν. Καὶ κατένευσαν τοῖς μετόχοις τοῖς ἐν τῷ ἑτέρῳ πλοίῳ, τοῦ ἐλθόντας συλλαβέσθαι αὐτοῖς· καὶ ἦλθον, καὶ ἔπλησαν ἀμφότερα τὰ πλοῖα, ὥστε βυθίζεσθαι αὐτά. Ἰδὼν δὲ Σίμων Πέτρος προσέπεσε τοῖς γόνασιν τοῦ ᾿Ιησοῦ λέγων· Ἔξελθε ἀπ᾿ ἐμοῦ, ὅτι ἀνὴρ ἁμαρτωλός εἰμι, Κύριε.

Η δόξα και τα πλούτη

Αποτέλεσμα εικόνας για Η δύναμη της προσευχής

«Φύλαξε την καρδιά σου!». Αυτά τα λόγια ειπώθηκαν κατά καιρούς στο παρελθόν, από έμπειρους ασκητές. 

Το βασικό είναι το εξής: η ανθρώπινη καρδιά είναι η ίδια· η δίψα και η πείνα της είναι ένα και το αυτό και τίποτα δεν μπορεί να την ικανοποιήσει μέχρι κορεσμού, παρά η δόξα, η δύναμη και τα πλούτη του Θεού!


Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς

Όταν πέσεις σε θλίψη, μη βιάζεσαι να απαλλαγείς. Την στέλνει ο Θεός για να σε διδάξει.


Αν στηρίζουμε τις ελπίδες μας στον Θεό, θα βρεθούμε εμείς σε ασφαλή και ευρύχωρο τόπο, ενώ αυτοί που μας ωθούν θα χαθούν, γιατί «όποιος ανοίγει λάκκο», λέει, «θα πέσει ο ίδιος μέσα» ( Σοφ. Σειρ. 27,26 ).

Και αν μας δέσουν τα χέρια και τα πόδια, η θλίψις θα μπορέσει να τα λύσει. Διότι πρόσεχε το θαυμαστό : Αυτούς που έδεσαν άνθρωποι, τους έλυσε η φωτιά. Όπως, δηλαδή, αν κάποιος παραδώσει μερικούς φίλους στους υπηρέτες, και αυτοί σεβόμενοι την φιλία του κυρίου όχι μόνο δεν τους βλάπτουν αλλά και τους αποδίδουν πολλή τιμή, αυτό έκανε και η φωτιά. 

Επειδή γνώρισε ότι εκείνοι οι νέοι είναι φίλοι του Κυρίου τους, έσπασε τα δεσμά τους, τους έλυσε και τους άφησε ελεύθερους, και γινόταν έδαφος γι’ αυτούς και το πατούσαν και σωστά. Διότι είχαν ριχθεί για την δόξα του Θεού. Όσοι βρισκόμαστε σε θλίψεις ας έχουμε αυτά τα παραδείγματα.

Αλλά να, λέει, εκείνοι απαλλάχθηκαν από την θλίψη, εμείς όμως όχι. Και σωστά, διότι δεν μπήκαν έτσι στο καμίνι, για να απαλλαγούν, αλλά για να πεθάνουν πραγματικά. 

Παρασκευή, 22 Σεπτεμβρίου 2017

Λέγεται και άμυνα!

20160404-2

Η εκδίκηση είναι πρόκληση βλάβης ή τιμωρία κάποιας αδικίας, απ’ αυτόν που αδικήθηκε, η οποία λέγεται και άμυνα. Εκδίκηση είναι να διαφυλάξεις τη δόξα της δικής σου υπεροχής με κατορθώματα ίσα και πιο λαμπρά από τα προηγούμενα.


Άγιος Νεκτάριος επίσκοπος Πενταπόλεως

Τίποτε δεν είναι ανώτερο από την εν Χριστώ ειρήνη


- Τίποτε δεν είναι ανώτερο από την εν Χριστώ ειρήνη, η οποία εξουδετερώνει κάθε επίθεση των εναερίων και επιγείων πνευμάτων.

Η ειρήνη της ψυχής, αποκτάται με την υπομονή στις θλίψεις. Λέει η Γραφή: ''Διήλθομεν δια πυρός και ύδατος, και εξήγαγες ημάς εις αναψυχήν'' (Ψαλμ.ξε'12). 

Ο δρόμος εκείνων που επιθυμούν να ευαρεστήσουν στον Θεό, περνάει από πολλές θλίψεις. 

Έναρξη Κατηχητικού Σχολείου


Αύριο, Σάββατο 23 Σεπτεμβρίου 2017, στις 15.30 το μεσημέρι,
στον Ιερό Ναό Παντανάσσης,

Πέμπτη, 21 Σεπτεμβρίου 2017

Τι είναι οι Προφητείες και ποιος ο σκοπός τους;

Σχετική εικόνα

Η Ορθοδοξία δεν έχει ανάγκη από “θαυματοποιούς” και θαύματα για να πείσει…


Τι είναι οι Προφητείες;

“Οι Προφητείες παραδόθηκαν στους Χριστιανούς από τον ίδιο τον τέλειο Θεό και τέλειο άνθρωπο Κύριο Ιησού Χριστό, και δι’ Αυτού εν Αγίω Πνεύματι, στους Αποστόλους, στους Αγίους της Παλαιάς (προ Χριστού) Διαθήκης, σε κάποιους φωτισμένους αρχαίους Έλληνες σοφούς και βέβαια, στους Αγίους Πατέρες και στις Αγίες Μητέρες της Νέας (μετά Χριστόν) Διαθήκης”. Μάς δίδουν κάποια γνώση του μέλλοντος από την Γνώση του Παντογνώστη και Υπέρχρονου Θεού. Δεν μιλάνε για μοιραία γεγονότα, διότι τα γεγονότα καθορίζονται με βάση την επιεική και φιλάνθρωπη Θεία Πρόνοια συνεργία της ελεύθερης βούλησης του ανθρώπου.

Μας διαβεβαιώνουν, για την ύπαρξη του Σωτήριου Πνευματικού Νόμου που νουθετεί και προειδοποιεί τους πιστούς προκειμένου να παραμείνουν εδραίοι στην ορθόδοξη μυστηριακή ζωή και δι’ αυτής συνδεδεμένοι με τις άκτιστες ευεργετικές, σωστικές ενέργειες του Τρισαγίου Θεού. Αλλά επειδή όλοι μας πάσχουμε απ’ την έλλειψη του θείου φωτισμού, λόγω των παθών και του πολέμου από τα πνεύματα της πονηρίας, ο Πάνσοφος, Πανδίκαιος και Πανάγαθος Θεός, αποσύρει την Πρόνοιά Του, όχι με διάθεση εκδικητικής τιμωρίας, παρά μόνον προς νουθεσίαν και προς μεταστροφή του νοός και του βίου επ’ αγαθώ, κάτι που ισχύει και συλλογικά για ομάδες ανθρώπων, έθνών κ.λ.π.

Περί Προσευχῆς καί Ταπεινώσεως

Αποτέλεσμα εικόνας για Η δύναμη της προσευχής

Νὰ θεωρῆς τὸν ἑαυτό σου ἀνάξιο γιὰ ὁποιοδήποτε πνευματικὸ δῶρο, διότι στὴν οὐσία τέτοιος ἀκριβῶς εἶσαι.

Στὴν προσευχή σου νὰ μὴ ζητᾶς γιὰ ἄλλα δῶρα, ἐκτὸς ἀπὸ τὴν ἴδια τὴν προσευχὴ καὶ τὴν παράδοσι στὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ.

Διότι ὁ Θεὸς δὲν δίδει στοὺς ὑπερηφάνους ποὺ ζητοῦν δῶρα, ὁράματα καὶ ἀποκαλύψεις, ἀλλὰ σὲ αὐτοὺς ποὺ θεωροῦν τὸν ἑαυτό τους ἀνάξιο ὄχι μόνον γιὰ ὁποιοδήποτε χάρισμα, ἀλλὰ ἐπίσης ἀκόμη καὶ γι᾿ αὐτὴ τὴν γεμάτη θλίψεις ζωή.

Η δύναμη της προσευχής (Θαυμαστά περιστατικά)

Αποτέλεσμα εικόνας για Η δύναμη της προσευχής

~ Όταν προσευχόταν ο όσιος Ακάκιος ο Καυσοκαλυβίτης στεκόταν στην προσευχή ως στύλος ακλόνητος και καθήμενος δεν αισθανόταν καθόλου το σώμα του, σε κατάσταση ψηλή υπάρχων, πλήρης χάριτος και θείου Φωτός.

~ Στην «Μεταμόρφωση» της ιεράς Σκήτης αγίας Άννας έζησε ο ευλαβέστατος Μαυροβούνιος ιερομόναχος Μηνάς. Το ημερονύκτιο έκαμε από 1000 έως 3000 γονυκλισίες και 50 έως 100 κομβοσχοίνια. Από την πολλή προσευχή δεν άδειαζε να μιλήσει. Η προσευχή για αυτόν ήταν η ένωση του ανθρώπου με τον Θεό, αλλά είχε και πρακτική ωφέλεια. Τον σκέπασε από την πολυλογία και την κατάκριση.

~ Ένας ασκητής έστελνε τον υποτακτικό του να πουλήσει το εργόχειρο του στις Καρυές. Εκεί ο υποτακτικό του άκουσε στο Πρωτάτο ωραιότατες ψαλμωδίες, μουσική κ.λ.π. Μια μέρα λέει στον γεροντά του. Γέροντα έχω ένα λογισμό.

Εμείς εδώ πέρα στην έρημο δεν κάνουμε τίποτα. Να δεις πως εκεί υμνούν τον Θεό. Ψαλμωδίες, πράγματα, χορωδίες. Εμείς εδώ μόνο κομποσχοίνι, μόνο ΚΥΡΙΕ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΕ… Τον παίρνει ο Γέροντας τότε μια άλλη μέρα και του λέει.

Τετάρτη, 20 Σεπτεμβρίου 2017

Ἀπόκρισις περί ἀναξίων ἀρχόντων

Αποτέλεσμα εικόνας για ενωμενοι με το χριστο

Ἐρώτησις: Ὁ Ἀπόστολος Παῦλος λέει ὅτι οἱ ἐξουσίες τοῦ κόσμου ἔχουν ταχθεῖ ἀπὸ τὸν Θεό. (2) Πρέπει λοιπὸν νὰ δεχθοῦμε ὅτι κάθε ἄρχοντας ἤ βασιλεὺς ἤ ἐπίσκοπος προχειρίζεται στὸ ἀξίωμα αὐτὸ ἀπὸ τὸν Θεό;

Ἀπόκρισις: Ὁ Θεὸς λέει στὸν Νόμο: «Θὰ σᾶς δώσω ἄρχοντας σύμφωνα μὲ τὶς καρδιές σας». (3) Εἶναι λοιπὸν φανερὸ ὅτι οἱ μὲν ἄρχοντες καὶ οἱ βασιλεῖς ποὺ εἶναι ἄξιοι αὐτῆς τῆς τιμῆς προχειρίζονται στὸ ἀξίωμα αὐτὸ ἀπὸ τὸν Θεό. Οἱ ἄλλοι πάλι ποὺ εἶναι ἀνάξιοι προχειρίζονται κατὰ παραχώρησιν ἤ καὶ κατὰ βούλησιν τοῦ Θεοῦ σὲ ἀνάξιο λαὸ ἐξ αἰτίας αὐτῆς ἀκριβῶς τῆς ἀναξιότητός των. Καὶ ἄκουσε σχετικὰ μερικὲς διηγήσεις.

Ὅταν εἶχε γίνει βασιλεὺς ὁ Φωκᾶς ὁ τύραννος (4) καὶ ἄρχισε ἐκεῖνες τὶς αἱματοχυσίες μὲ τὸν Βονόσο τὸν δήμιο (5), ὑπῆρχε κάποιος μοναχὸς στὴν Κωνσταντινούπολι, ἅγιος ἄνθρωπος, ποὺ ἔχοντας πολλὴ παρρησία πρὸς τὸν Θεό, σὰν νὰ δικαζόταν μὲ τὸν Θεὸ καὶ ἔλεγε μὲ ἁπλότητα: «Κύριε, γιατί ἔκανες τέτοιον βασιλέα;» Καὶ τότε, ἀφοῦ τὸ ἔλεγε αὐτὸ γιὰ ἀρκετὲς ἡμέρες, τοῦ ἦλθε φωνὴ ἐκ Θεοῦ ποὺ ἔλεγε: «Διότι δὲν βρῆκα ἄλλον χειρότερο».

Ο αδιάκοπος χείμαρρος

20160403-3

Αν στρέψουμε την προσοχή μας στον νου μας, θα παρατηρήσουμε ένα χείμαρρο αλλεπάλληλων λογισμών και ιδεών. 

Ο χείμαρρος αυτός είναι αδιάκοπος, τρέχει γοργά προς κάθε κατεύθυνση και κάθε στιγμή – στο σπίτι, στην εκκλησία, στην εργασία, όταν διαβάζουμε, όταν συζητούμε… 

Ἡ ἐκκοσμίκευση

Αποτέλεσμα εικόνας για ενωμενοι με το χριστο

Σήμερα ἔχουμε ν᾿ ἀντιμετωπίσουμε μία ἄλλη Εἰκονομαχία, τὴν πίεση ποὺ ἀσκεῖ ἡ ἐκκοσμικευμένη κοινωνία στὴν Ἐκκλησία νὰ προσαρμοστεῖ στὰ ἰδικά της μέτρα καὶ ἰδεώδη, ὥστε καὶ ἡ Ἐκκλησία νὰ ἐκκοσμικευθεῖ. 

Ὁ κίνδυνος γιὰ τὴν Ἐκκλησία ἀπὸ τὴν ἐκκοσμίκευση εἶναι μεγάλος. Ἀντὶ ἡ Ἐκκλησία νὰ βοηθεῖ τὸν κόσμο νὰ ἐκκλησιοποιηθεῖ, ὁ κόσμος προσπαθεῖ νὰ ἐπηρεάσει τὴν Ἐκκλησία καὶ νὰ τὴ μεταβάλλει σὲ κόσμο. Ἔτσι, ἡ Ἐκκλησία θὰ κρατεῖ τὰ τυπικά της, ἀλλὰ θὰ χάσει τὴν πίστη της. Θὰ πάθει ὅ,τι ἔπαθε ὁ Παπισμός, γιὰ τὸν ὁποῖο ὁ Ἅγιος Νεκτάριος ἔγραφε:

«Διὰ τοῦ δόγματος τοῦ ἀλαθήτου ἡ Δυτικὴ Ἐκκλησία ἀπώλεσε τὴν πνευματικήν της ἐλευθερίαν, ἀπώλεσε τὸν στολισμὸν αὐτῆς, ἐκλονίσθη ἐκ βάθρων, ἐστερήθη τοῦ πλούτου τῆς χάριτος τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, τῆς παρουσίας τοῦ Χριστοῦ· ἀπὸ πνεύματος δὲ καὶ ψυχῆς κατέστη ἄναυδον σῶμα».

Ἡ οὐσία τῆς ἐκκοσμικεύσεως εἶναι ὁ ἀνθρωποκεντρισμός. Ἀντιθέτως, ἡ οὐσία τῆς Ἐκκλησίας εἶναι ὁ Θεανθρωποκεντρισμός. Ἐὰν ἡ Ἐκκλησία χάσει ἢ ἐλαττώσει τὸ θεανθρωποκεντρικό της χαρακτῆρα, ἐκπίπτει σὲ ἕνα θρησκευτικὸ ἵδρυμα ἢ σὲ μία ἀπὸ τὶς θρησκεῖες τοῦ κόσμου.

Τρίτη, 19 Σεπτεμβρίου 2017

Ο σκοπός μας

Αποτέλεσμα εικόνας για ενωμενοι με το χριστο

Σκοπός μας πρέπει να είναι το πως θα παραμείνουμε ενωμένοι με τον Χριστό, το πως θα κατορθώσουμε την καθαρότητα της ψυχής μας… 

Με την καθαρότητα βλέπει κανείς την αγάπη και το έλεος του Θεού. Αυτή γίνεται κυρίως με την τήρηση των εντολών του Θεού και την ενέργεια των μυστηρίων.

Δηλητήριο του σκορπιού

20160403-1

Συκοφαντία είναι η ψεύτικη κατηγορία. Ο συκοφάντης είναι ψεύτης και η γλώσσα του είναι σαν το δηλητήριο του σκορπιού και μισεί την αλήθεια. 

Ο συκοφάντης είναι αμετανόητος στο έργο του, εφευρίσκει ψέματα και διαβάλλει τα πάντα. Χαίρεται τόσο πιο πολύ όσο το έργο του ευδοκιμεί. 

Η συκοφαντία κυρίευσε νέους και γέρους, άρχοντες και δυνάστες.


Άγιος Νεκτάριος επίσκοπος Πενταπόλεως

Η σατανική ελεημοσύνη


Ακούστε όσοι νομίζετε ότι κάνετε αγαθοεργίες από φόνους και δέχεσθε αντίτιμο ανθρωπίνων ψυχών. Αυτές οι ελεημοσύνες είναι ιουδαικές, ή μάλλον σατανικές.

Διότι υπάρχουν, ναι υπάρχουν και τώρα εκείνοι που, ενώ αρπάζουν αμέτρητα πράγματα που ανήκουν σε άλλους, νομίζουν ότι δικαιολογούνται για όλα, εάν πληρώσουν δέκα ή εκατό χρυσά νομίσματα. Γι’ αυτούς ο προφήτης λέγει:


«Σκεπάζατε με δάκρυα το θυσιαστήριο του Κυρίου μου» ( Μαλ. 2,13 )


Δεν θέλει ο Χριστός να τρέφεται με πλεονεξία, δεν δέχεται αυτήν την τροφή. Γιατί βρίζεις τον Δεσπότη προσφέροντας του ακαθαρτες τροφές; Είναι προτιμότερο να τον βλέπετε να λυώνει από την πείνα, παρά να τον τρέφετε με τέτοια. Το ένα είναι γνώρισμα απάνθρωπου, το άλλο απάνθρωπου και υβριστού.


Δευτέρα, 18 Σεπτεμβρίου 2017

Είναι ακατανόητη

20160402-3

Ο Θεός δεν χρειάζεται την προσευχή μας, εμείς τη χρειαζόμαστε. Όταν προσευχόμαστε μιλάμε στην πραγματικότητα σ’ Εκείνον, όπως ακριβώς μιλάμε ο ένας στον άλλον. 

Δεν έχουμε συγγενή ή φίλο εδώ στη γη που να μας καταλαβαίνει και να μας αγαπά όπως ο Κύριος. Η αγάπη του δεν μπορεί να χωρέσει σε λέξεις. Είναι ακατανόητη και αφάνταστη κι εμείς πολύ μικροί για να κατανοήσουμε τα βάθη της.


Γέροντας Θαδδαίος της Βιτόβνιτσα

Ἀντλοῦσε μ’ ἕνα χρυσό κουβά πεντακάθαρο νερό!


Ένας πρεσβύτερος επισκεπτόταν κάποιον έγκλειστο αναχωρητή στο ασκητήριό του και τελούσε εκεί τη Θεία λειτουργία.

Κάποτε όμως ένας επισκέπτης συκοφάντησε τον πρεσβύτερο στον ασκητή μ’ ένα σωρό κατηγορίες.

Ο ασκητής επηρεάστηκε κι ένιωσε αντιπάθεια για τον πρεσβύτερο. Όταν λοιπόν ήρθε να λειτουργήσει, δεν του άνοιξε.

Αμέσως τότε ακούει ο αναχωρητής μία φωνή να του λέει: Οι άνθρωποι μου αφήρεσαν το δικαίωμα της κρίσεως.

Συγχρόνως ήρθε σε έκσταση και είδε το εξής όραμα:

Ας μην βλέπουμε μόνο την παρούσα θλίψη, ...


Ας μην βλέπουμε μόνο την παρούσα θλίψη, ούτε τον πόνο, αλλά την ωφέλεια που θα προέλθει απ’ αυτήν...


Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος

Οι σύντροφοι

20160402-1

Οι μόνοι σύντροφοι της ψυχής στον άλλο κόσμο είναι τα έργα του ανθρώπου, είτε καλά είτε κακά είναι αυτά. Όλα τα άλλα, που του ήταν προσφιλή και πολύτιμα, τον εγκαταλείπουν και φεύγουν μακριά του. 

Μόνον τα έργα του, όλα μέχρι και το τελευταίο, τον συνοδεύουν από την έξοδο απ’ αυτήν τη ζωή.


Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς

Κατακρίσεις και κουτσομπολιά (Αληθινή Ιστορία)


Ήταν κάποτε μία κυρία η οποία προσήλθε με μετάνοια να εξομολογηθεί σε κάποιον ιερέα.

Ο ιερέας την καλοδέχτηκε, έβαλε το πετραχήλι του και την παρότρυνε να αρχίσει να του λέγει τα λάθη της. Η γυναίκα κόμπιαζε.

Μετά από λίγη ώρα και μετά από τα πειστικά λόγια του ιερέως ότι δεν χρειάζεται να ντρέπεται ή να φοβάται να ομολογήσει τα λάθη της, η γυναίκα άρχισε να του διηγείται τα λόγια, τις κατακρίσεις και τα κουτσομπολιά που σε όλη της την ζωή έλεγε για ανθρώπους που είτε τους γνώριζε είτε δεν τους είχε συναντήσει ποτέ.

Ο ιερέας την άκουσε υπομονετικά. Όταν τελείωσε ο ιερέας σηκώθηκε όρθιος. Της διάβασε την συγχωρητική ευχή. Η γυναίκα νόμιζε τελείωσαν και πήγε να φύγει.

Κυριακή, 17 Σεπτεμβρίου 2017

Το ερχόμενο Σάββατο 23 Σεπτεμβρίου, στις 15:30, ο Αγιασμός, της έναρξης του Κατηχητικού Σχολείου του Ιερού Ναού Παντανάσσης


Ἑβδομαδιαῖον Πρόγραμμα Ἱερῶν Ἀκολουθιῶν


Κυριακάτικο Κήρυγμα


«Όστις θέλει οπίσω ακολουθείν, απαρνησάσθω εαυτόν και αράτω τον σταυρόν αυτού, και ακολουθείτω μοι»

Απευθύνεται ο Κύριος στους μαθητές Του, αλλά και στο πλήθος, που Τον ακολουθεί και συνάπτει μια συμφωνία μαζί τους. Όποιος από σας θέλει να Με ακολουθεί ως μαθητής μου, πιστός στη συμφωνία μας, πρέπει να δέχεται τις εντολές μου και να τις εφαρμόζει στη ζωή του, και φυσικά είναι ανάγκη να παραμερίσει τις προσωπικές του επιθυμίες. Βέβαια αυτό δεν είναι εύκολο. Θα αντιμετωπίσει πιθανόν δυσκολίες, θα χρειαστεί να σηκώσει σταυρό, όπως άλλωστε συνηθίζουμε να λέμε.

Στις σχέσεις των ανθρώπων εκείνος που έχει επάνω μας κάποια εξουσία, μικρή ή μεγάλη, επιβάλλει τη θέλησή του και τις επιθυμίες του με απόλυτο τρόπο. Τις πιο πολλές φορές δεν δέχεται, όχι αντίρρηση, αλλά ούτε και κάποια συζήτηση ή απορία. 

Αντίθετα ακούμε τον Κύριο, τον Δημιουργό μας, αυτόν στον οποίο ανήκουμε και μας έχει δώσει τα πάντα, να μας επιτρέπει να κάνουμε την επιλογή μας. Άλλωστε γι’ αυτό όταν μάς δημιούργησε, μάς προίκισε με την λογική, και το δικαίωμα της ελεύθερης επιλογής με έμφυτο το κριτήριο αξιολόγησης των πράξεων. Συνεπώς δικαιούμαστε να ρυθμίσουμε τη ζωή μας όπως κρίνουμε καλύτερα, ανεξάρτητα από έξωθεν επιταγές. 

Σάββατο, 16 Σεπτεμβρίου 2017

† Κυριακῇ 17 Σεπτεμβρίου 2017 (μετά τήν Ὕψωσιν)


Τὸ Εὐαγγέλιον

Ἐκ τοῦ κατά Μάρκον
Κεφ. η' : 34-38, θ' : 1

Εἶπεν ὁ Κύριος· Ὅστις θέλει ὀπίσω μου ἐλθεῖν, ἀπαρνησάσθω ἑαυτὸν, καὶ ἀράτω τὸν σταυρὸν αὐτοῦ, καὶ ἀκολουθείτω μοι. Ὃς γὰρ ἂν θέλῃ τὴν ψυχὴν αὐτοῦ σῶσαι, ἀπολέσει αὐτήν· ὃς δ᾿ ἂν ἀπολέσῃ τὴν ἑαυτοῦ ψυχὴν, ἕνεκεν ἐμοῦ καὶ τοῦ Εὐαγγελίου, οὗτος σώσει αὐτήν. Τί γὰρ ὠφελήσει ἄνθρωπον, ἐὰν κερδήσῃ τὸν κόσμον ὅλον, καὶ ζημιωθῇ τὴν ψυχὴν αὐτοῦ; ἢ τί δώσει ἄνθρωπος ἀντάλλαγμα τῆς ψυχῆς αὐτοῦ; Ὃς γὰρ ἐὰν ἐπαισχυνθῇ με, καὶ τοὺς ἐμοὺς λόγους ἐν τῇ γενεᾷ ταύτῃ τῇ μοιχαλίδι καὶ ἁμαρτωλῷ, καὶ ὁ Υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ἐπαισχυνθήσεται αὐτὸν ὅταν ἔλθῃ ἐν τῇ δόξῃ τοῦ Πατρὸς αὐτοῦ μετὰ τῶν Ἀγγέλων τῶν ἁγίων.

Άνθρωπος αληθινής αγάπης

Αποτέλεσμα εικόνας για πνευματικη ζωη

Θα σας διηγηθώ την ιστορία μιας γλυκιάς και τρυφερής μανούλας και ειλικρινά θα ευχόμουν όλες οι μανούλες του κόσμου να ήταν σαν κι αυτή. Δέκα η ώρα το πρωί, περιοχή της Νίκαιας. Μια μαυροφορεμένη γυναίκα με σταματάει.

-Μπορώ να καθίσω μπροστά παιδί μου, γιατί ζαλίζομαι πίσω και με πονούν τα πόδια μου;
Μου το είπε τόσο γλυκά, που με την ίδια γλύκα στη φωνή μου της απάντησα:

-Βεβαίως και μπορείτε. Κάθισε σιγά-σιγά.
-Σ” ευχαριστώ παιδί μου, την ευχή του Θεού να έχεις!

Είδα τα χεράκια της και τα ποδαράκια της πρησμένα, πολυδουλεμένα, μα η μορφή της έμοιαζε αγίας. 
-Πού πάμε; τη ρώτησα.
-Παιδί μου, θα με πας μέχρι το Κρατικό Νοσοκομείο Αθηνών; Όμως στρίψε από δω.
-Μα, από δω πάει Πειραιά, της είπα.
-Δεν πειράζει, παιδί μου, κάνε κύκλο.
-Θέλετε να αποφύγουμε κάποιον, να μη σας δει;
-Ναι, παιδί μου…
Έστριψα δεξιά.