Παραδινόμαστε στήν ἀπόλαυση

Τήν ζωή μας τήν ἔχουμε κάνει παιδικό παιχνίδι. ὄχι ὅμως ἀθῶο, ἀλλά ἁμαρτωλό. Γιατί, ἐνῶ γνωρίζουμε τόν σκοπό τῆς ζωῆς μας, τόν παραμελοῦμε καί ἀσχολούμαστε μέ μάταια καί ἄσκοπα ζητήματα.

• Παραδινόμαστε στήν ἀπόλαυση τῶν ἐνδυμάτων, ἀντί νά σκεπάζουμε ἄνετα καί εὐπρεπῶς τό σῶμα μας καί ἔτσι νά τό προστατεύουμε ἀπό ἐπιβλαβεῖς ἐπιδράσεις.

• Παραδινόμαστε στήν ἀπόλαυση τῶν κατοικιῶν μας. Ἀντί νά ἔχουμε ἁπλῶς ἀσφαλή, ἄνετη καί εὐπρεπή στέγη γιά τήν προστασία μας ἀπό τά στοιχεῖα τῆς φύσης.

• Παραδιδόμαστε στήν ἀπόλαυση τῶν διανοητικῶν μας χαρισμάτων, τοῦ νοῦ καί τῆς φαντασίας καί τά μεταχειριζόμαστε γιά νά ὑπηρετήσουμε ἁπλῶς τήν ἁμαρτία καί τήν ματαιότητα τοῦ κόσμου τούτου.

Στολίσου

Στόλισε τον εαυτό σου όχι με μαργαριτάρια και διαμάντια, όχι με χρυσάφι και ασήμι, αλλά με τη σωφροσύνη και την ταπεινοφροσύνη, την πραότητα, την πνευματική σύνεση, με τα δάκρυα της μετάνοιας και την παιδική, ή μάλλον την αγγελική ακακία. 

Να ο ακριβός στολισμός σου! Έτσι βλέποντας στολισμένη τη ψυχή σου ο Βασιλιάς των βασιλιάδων, ρίχνει σ’ αυτήν το σπλαχνικό του βλέμμα.

Άγιος Ιγνάτιος Μπριαντσανίνωφ

πηγή

Απ’ τα σαλόνια στα αλώνια

Η υπερηφάνεια έχει και αυτή τα επίπεδά της, ακριβώς όπως και η ταπείνωση. Η εξωτερική υπερηφάνεια είναι πιο εύκολα θεραπεύσιμη, αλλά η υπερηφάνεια του νου είναι σχεδόν αδύνατο να ξεριζωθεί. 

Κανείς δεν μπορεί να αποδείξει σ’ ένα τέτοιον άνθρωπο ότι έχει πάρει λάθος δρόμο. Αλλά η εξωτερική υπερηφάνεια είναι θεραπεύσιμη, διότι μπορεί κανείς από τη μια στιγμή στην άλλη να βρεθεί απ’ τα σαλόνια στα αλώνια, και να ταπεινωθεί είτε το θέλει είτε όχι.

Γέροντας Θαδδαίος της Βιτόβνιτσα

πηγή

Χερουβεικόν, Φωκαέως, βαρέως ἤχου

(Ζωντανή ἠχογράφηση στον Ι.Ν. Παντανάσσης Κατερίνης

σήμερα, Κυριακῇ Η' Ματθαῖου, 30 Ἰουλίου 2017)

Ὁ Χερουβικὸς ὕμνος

Οἱ τὰ Χερουβεὶμ μυστικῶς εἰκονίζοντες, καὶ τῇ ζωοποιῷ Τριάδι τὸν τρισάγιον ὕμνον προσᾴδοντες, πᾶσαν τὴν βιωτικὴν ἀποθώμεθα μέριμναν, ὡς τὸν Βασιλέα τῶν ὅλων ὑποδεξόμενοι, ταῖς ἀγγελικαῖς ἀοράτως δορυφορούμενον τάξεσιν. Ἀλληλούϊα.

Τά τῆς Μαρίας δάκρυα (Δοξαστικόν Ἑωθινόν Η’)

(Ζωντανή ἠχογράφηση στον Ι.Ν. Παντανάσσης Κατερίνης

σήμερα, Κυριακῇ Η' Ματθαῖου, 30 Ἰουλίου 2017)

Δόξα Πατρί… Ἦχος πλ. δ‘

ΕΩΘΙΝΟΝ Η‘ 

Τὰ τῆς Μαρίας δάκρυα οὐ μάτην χεῖνται θερμῶς΄ ἰδοὺ γὰρ κατηξίωται, καὶ διδασκόντων Ἀγγέλων, καὶ τῆς ὄψεως τῆς σῆς ὢ Ἰησοῦ΄ ἀλλ’ ἔτι πρόσγεια φρονεῖ, οἷα γυνὴ ἀσθενής΄ διὸ καὶ ἀποπέμπεται μὴ προσψαῦσαί σοι Χριστέ. Ἀλλ’ ὅμως κῆρυξ πέμπεται τοῖς σοῖς Μαθηταῖς, οἷς εὐαγγέλια ἔφησε, τὴν πρὸς τὸν πατρῷον κλῆρον ἄνοδον ἀπαγγέλλουσα. Μεθ’ ἧς ἀξίωσον καὶ ἡμᾶς, τῆς ἐμφανείας σου, Δέσποτα Κύριε.

Ἑβδομαδιαῖον Πρόγραμμα Ἱερῶν Ἀκολουθιῶν

1η ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ: Ὑποδοχή Ἱερῶν Λειψάνων, Ἱερόν Σαρανταλείτουργον & Παρακλήσεις πρός τήν Ὑπεραγίαν Θεοτόκον καί τόν Ἅγιον Διονύσιον ἐν Ὀλύμπῳ

«Προσκυνάτε, πατέρες, προσκυνάτε. Να ήρθε η Δέσποινά μας… Να την στέκεται από πάνω μας!»

Ό ρασοφόρος Βασίλειος ήταν από μικρός βοσκός προβάτων. Πριν να έλθη στην Συχάστρια, ασκήθηκε ένα διάστημα στην σκήτη Κοζάντσεα της επαρχίας Μποντοσάνη.

Εκεί είχε το ίδιο διακόνημα. Και για την ενάρετη ζωή του ο πονηρός εχθρός του προξενούσε πολλούς πειρασμούς. «Ένα βράδυ, όταν διάβαζε το ψαλτήρι, του εμφανίσθηκε ο διάβολος με την μορφή ενός πουλιού, το οποίο μπήκε μέσα στην φωτιά, σκόρπισε τα αναμμένα κάρβουνα με αποτέλεσμα να ανάψουν φωτιά το ποιμνιοστάσιο και τα πρόβατα. 

«Άλλοτε εφόβιζε το κοπάδι του, επήγαινε στα σκυλιά και τα σκότωνε. Και όλα αυτά επειδή δεν μπορούσε να υπομείνη την φλόγα της προσευχής του. «Όμως ο νέος στρατιώτης του Χριστού δεν τρόμαζε από τις παγίδες του διαβόλου και ουδέποτε άφηνε την σκέψη του να διασκορπίζεται κατά την ώρα της προσευχής του.

«Όταν ήλθε ο ρασοφόρος Βασίλειος στο μοναστήρι Συχά­στρια με τούς αδελφούς του Γεώργιο και Κων/νο, δοκιμάσθηκαν από τον ηγούμενο με μια συγκεκριμένη άσκηση. Διατάχθηκαν επί τρεις ημέρας να παραμείνουν στην πόρτα του μοναστηριού με νη­στεία και προσευχή, για να δοκιμασθεί η δύναμις της πίστεώς των. 

Τό ἐγώ, πανάθεμά το

Ὅταν – νεαρός - ὁ Καζαντζάκης ἐπισκέφθηκε τό ἅγιον Ὄρος, ρώτησε ἕνα γέ­ρον­τα: «Πάτερ, γιατί, στό τέλος, νά μή σωθῆ ... καί ὁ διάβολος;» 

Καί ὁ γέροντας Μα­κάριος – κατά τήν περιγραφή τοῦ Καζαντζάκη – τοῦ ἀ­πάν­τησε: 

- Πρόσεξε νεαρέ, γιατί τό ‘ἐγώ’ θά σέ φάει. Ὁ ἑωσφόρος, πού ἐσύ ὑπερα­σπίζεσαι καί θέλεις νά τόν σώσεις, ξέρεις πότε γκρεμίστηκε στήν κόλαση; Ὄταν στρά­φηκε στόν Θεό καί Τοῦ εἶπε: ‘Ἐγώ’! Ναί, ναί, ἄκου καί βάλ’το καλά στόν νοῦ σου. Ἕνα μονάχα πράμα κο­λά­ζε­ται στήν κόλαση: τό ‘ἐγώ’. Τό ‘ἐγώ’, πανάθεμά το!»

»Καί τότε ἐγώ (συνεχίζει ὁ Καζαντζάκης) τίναξα τό κεφάλι πει­σμωμένος καί τοῦ ἀντιμίλησα:

Μέ ἀφάνισε ἡ νηστεία σου

Ἀνέβασαν κάποτε στὴ σκήτη τῶν Πατέρων ἕνα δαιμονισμένο νέο, γιὰ νὰ τὸν θεραπεύσουν μὲ τὴν προσευχή τους. Ἐκεῖνοι ὅμως, ἀπὸ ταπείνωσι, ἀπόφευγαν.

Πολὺ καιρὸ βασανιζόταν ἔτσι ὁ δυστυχισμένος ἄνθρωπος, ὥσπου κάποιος Γέρων τὸν ἐλυπήθη, τὸν σταύρωσε μὲ τὸν ξύλινο σταυρό, ποὺ εἶχε στὴ ζώνη του, κι ἔδιωξε τὸ πονηρὸ πνεῦμα.

– Ἀφοῦ μὲ βγάζεις ἀπὸ τὴν κατοικία μου, τοῦ εἶπε ἐκεῖνο, θὰ μπῶ μέσα σου.

1η ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ: Ὑποδοχή Ἱερῶν Λειψάνων, Ἱερόν Σαρανταλείτουργον & Παρακλήσεις πρός τήν Ὑπεραγίαν Θεοτόκον καί τόν Ἅγιον Διονύσιον ἐν Ὀλύμπῳ

Τα μήλα της Θεοτόκου

«Μια φορά – διηγείται ο παππούς – ανεβαίνοντας κατά τον χειμώνα το χιονισμένο μονοπάτι, όταν κοντέψαμε στην Παναγία, είτε από δαιμονικήν ενέργειαν, είτε για να μας δοκιμάσει η Παναγία μας, έπιασε μια τόσο πυκνή ομίχλη, ώστε δεν βλέπαμε ούτε βήμα μπροστά μας. 

Μου λέει ο Γέροντας : “π. Αρσένιε, εδώ πάνω οι τόποι είναι επικίνδυνοι. Μπορεί να πέσουμε σε κανέναν γκρεμό. Καλύτερα ας διανυκτερεύσουμεν εδώ και το ίδιον είναι”.

Tί να σας πω, βγάλαμε τόσο ωραίαν αγρυπνίαν, που δεν θα την ξεχάσω ! Το πρωί, μόλις έφεξε, τί να δούμε ; Ήμασταν έξω από την Παναγίαν. Ήταν κι αυτό δώρο της Παναγίας μας.