Πέμπτη 7 Σεπτεμβρίου 2017
Τετάρτη 6 Σεπτεμβρίου 2017
Το σπουργίτι, ο πλούσιος και ο ενάρετος
Εκείνοι που στηρίζουν τις ελπίδες τους στα βιωτικά πράγματα δεν είναι σε καθόλου καλύτερη κατάσταση από το σπουργίτι , το οποίο ελπίζοντας να βρει την ασφάλεια του σε έρημους τόπους συλλαμβάνεται πολύ εύκολα από όλους. Τέτοιος όμως είναι τελικά εκείνος ο οποίος στηρίζει τις ελπίδες του στα χρήματα.
Όπως ακριβώς το σπουργίτι συλλαμβάνεται από τα παιδιά με ξόβεργες και με παγίδες και με ένα σωρό άλλους τρόπους, έτσι και ο πλούσιος τελικά είναι ευάλωτος στην κακία και των φίλων και των εχθρών του.
Και ζει με μεγαλύτερη ανασφάλεια από το σπουργίτι, διότι έχει πολλούς οι οποίοι του στήνουν παγίδες, και πριν, από όλους αυτούς που τους στήνουν παγίδες, έχει τις πονηρές δικές του επιθυμίες. Και τελικά, θα λέγαμε, ότι είναι και αυτός μετανάστης όπως ο σπουργίτης, δηλαδή πηγαίνει στην ερημιά, και η ζωή του εξαρτάται από την κατάσταση των πραγμάτων.
Τρίτη 5 Σεπτεμβρίου 2017
Τον άρτον ημών τον επιούσιον…
«Ω Πατέρα μου! Είμαι παιδί σου με αίμα και σάρκα. Και γι’ αυτό υπόκειμαι στο νόμο της υλικής ανάγκης.
Με πιέζουν οι ανάγκες της υλικής μου φύσης. Οι πραγματικές, και τι πιο πολλές φορές οι πλαστές ή φανταστικές.
Μόνος μου δεν μπορώ ούτε καν να διακρίνω ποιες είναι οι αληθινές και ποιες οι ψεύτικες.
Γι’ αυτό καταφεύγω σε σένα, Πατέρα μου. Και σε ικετεύω.
Βοήθησέ με να διακρίνω τις ουσιώδεις από τις επουσιώδεις ή πλασματικές μου ανάγκες.
Δευτέρα 4 Σεπτεμβρίου 2017
... Σαν τον πρωτόπλαστο αθώο Αδάμ
Ο λύκος και η τάξι της φιλοξενίας
Ένας λύκος πήγε κάποτε στην είσοδο του σπηλαίου, όπου κατοικούσε ο Όσιος Θεόδωρος ο Συκεώτης με τον μαθητή του Μαρτίνο. Βγαίνοντας έξω ο Μαρτίνος, αντίκρυσε τον λύκο, τρόμαξε και τρέμοντας έτρεξε να το πη στον Όσιο.
Εκείνος χαμογέλασε ήρεμα και του είπε:
-Μη φοβάσαι, δειλέ! Ο λύκος δεν ήρθε να μας κακοποιήση, αλλά, όπως κι εσύ, έχει κι αυτός ανάγκη από τροφή. Πάρε λοιπόν λίγο από το φαγητό μας και δώσε του. Έτσι θα εφαρμόσουμε την ευσπλαγχνία και στα άγρια ζώα.
Ο Μαρτίνος πήρε ψωμί και ένα μήλο, όπως συνήθιζε να κάνη όταν περνούσαν από το σπήλαιο οδοιπόροι, και πλησίασε την είσοδο. Πέταξε στον λύκο μόνο το μήλο και τον έδιωχνε.
«Γέροντα, δεν μπορώ, είναι γκρινιάρης!»
Του είπα κάποτε του Γέροντα Πορφύριου:
-«Γέροντα, δεν μπορώ να συνεργασθώ μ’ αυτόν τον αδελφό… είναι γκρινιάρης».
-«Μωρέ εσύ έχεις εγωισμό. Το ξέρεις; Απ’ αυτόν τα παθαίνεις όλα».
-«Το ξέρω, Γέροντα, τον έχω από μικρός. Εύχεσθε να μου δώσει ο Θεός ταπείνωση στην καρδιά μου».
-«Όταν η καρδιά έχει την αγία ταπείνωση, όλα τα βλέπει καλά και ζει στην επίγεια Άκτιστη Εκκλησία του Θεού από τώρα».
Ταπείνωση όχι αυτή που τη λέμε με λόγια, ούτε αυτή που νομίζουμε ότι αποκτήσαμε. Η ταπείνωση η αγία, είναι δώρο Θεού στην ψυχή.
Κυριακή 3 Σεπτεμβρίου 2017
Σταυρόν χαράξας Μωσῆς ...
(Ζωντανή ἠχογράφηση στον Ι.Ν. Παντανάσσης Κατερίνης
σήμερα, Κυριακῇ ΙΓ' Ματθαῖου, 3 Σεπτεμβρίου 2017)
ΚΑΤΑΒΑΣΙΑΙ
ᾠδὴ α’ Ἦχος πλ. δ’
Σταυρὸν χαράξας Μωσῆς, ἐπ’ εὐθείας ῥάβδῳ, τὴν Ἐρυθρὰν διέτεμε, τῷ Ἰσραὴλ πεζεύσαντι΄ τὴν δὲ ἐπιστρεπτικῶς, Φαραὼ τοῖς ἅρμασι, κροτήσας ἥνωσεν, ἐπ’ εὔρους διαγράψας, τὸ ἀήττητον ὅπλον΄ διὸ Χριστῷ ᾄσωμεν, τῷ Θεῷ ἡμῶν, ὅτι δεδόξασται.
ᾠδὴ γ’
Ῥάβδος εἰς τύπον τοῦ μυστηρίου παραλαμβάνεται΄ τῷ βλαστῷ γὰρ προκρίνει τὸν ἱερέα. Τῇ στειρευούσῃ δὲ πρῴην Ἐκκλησία νῦν ἐξήνθησε, ξύλον Σταυροῦ,…
…εἰς κράτος καὶ στερέωμα.
ᾠδὴ δ’
Εἰσακήκοα Κύριε, τῆς οἰκονομίας σου τὸ μυστήριον, κατενόησα τὰ ἔργα σου, καὶ ἐδόξασά σου τὴν θεότητα.
Μετά μύρων προσελθούσαις ...
(Ζωντανή ἠχογράφηση στον Ι.Ν. Παντανάσσης Κατερίνης
σήμερα, Κυριακῇ ΙΓ' Ματθαῖου, 3 Σεπτεμβρίου 2017)
Δόξα Πατρί…
Ἑωθινόν Β’ Ἦχος β’
Μετὰ μύρων προσελθούσαις, ταῖς περὶ Μαριὰμ γυναιξί, καὶ διαπορουμέναις, πῶς ἔσται αὐταῖς τυχεῖν τοῦ ἐφετοῦ, ὡράθη ὁ λίθος μετῃρμένος, καὶ θεῖος νεανίας, καταστέλλων τὸν θόρυβον αὐτῶν τῆς ψυχῆς. Ἠγέρθη γὰρ φησίν, Ἰησοῦς ὁ Κύριος, διὸ κηρύξατε τοῖς κήρυξιν αὐτοῦ Μαθηταῖς, εἰς τὴν Γαλιλαίαν δραμεῖν, καὶ ὄψεσθε αὐτόν, ἀναστάντα ἐκ νεκρῶν, ὡς ζωοδότην καὶ Κύριον.
Σάββατο 2 Σεπτεμβρίου 2017
Φρόντιζε να παρακολουθείς την καρδιά σου
Πολλοί είναι εκείνοι που δεν προσεύχονται. Τους φαίνεται, λένε, πως δεν έλαβαν καμιά δωρεά από το Θεό όταν προσευχήθηκαν. Την προσευχή τη λογαριάζουν περιττή.
Λένε ακόμα πως ο Θεός τα γνωρίζει όλα, δεν έχει ανάγκη να του θυμίσουμε εμείς τι χρειαζόμαστε. Ξεχνούν όμως ότι ο Κύριος είπε: «Αιτείτε και δοθήσεται υμίν, ζητείτε, και ευρήσετε, κρούετε, και ανοιγήσεται υμίν» (Ματθ, ζ’ 7).
Οι προσευχές μας είναι απαραίτητες για να μας στερεώσουν στην πίστη. Και χωρίς πίστη δεν μπορούμε να σωθούμε. «Τη γαρ χάριτι εστέ σεσωσμένοι διά της πίστεως» (Εφεσ. β’ 8), είπε ο απόστολος Παύλος. Κι ο Κύριος είπε στη Χαναναία: «Ω, γύναι, μεγάλη σου η πίστις! γενηθήτω σοι ως θέλεις» (Ματθ. ιε’ 28). Γι’ αυτό το λόγο ο Κύριος άφησε τη Χαναναία να προσευχηθεί επίμονα, για να ξυπνήσει μέσα της την πίστη, να τη δυναμώσει.
