Κυριακή Δ΄Λουκᾶ, τοῦ σπορέως
Ὁ σπόρος ἐστίν ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ
Σύμφωνα μέ τήν παραβολή τοῦ σπορέως ὁ γεωργός ἔσπειρε στό χωράφι του σπόρο καλό. Οἱ σπόροι ἔπεσαν σέ διάφορα μέρη τοῦ χωραφιοῦ, μά δέν καρποφόρησαν ὅλοι. Αὐτό συμβολίζει τούς ἀνθρώπους, πού δέν ἔχουν ὅλοι γόνιμο ἔδαφος στίς ψυχές τους. Αὐτό γινόταν τότε πού τά ἔλεγε ὁ Κύριος καί δυστυχῶς ἐξακολουθεῖ νά συμβαίνει ἀκόμη καί σήμερα.
Εἶναι μεγάλη εὐλογία τό ὅτι στήν πατρίδα μας ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ ἀκούγεται πλούσια. Τόσα κηρύγματα γίνονται, ὁμιλίες, κατηχητικά, τόσα θαυμάσια βιβλία κυκλοφοροῦν, τόσες θρησκευτικές ἐκπομπές σέ ραδιόφωνο καί τηλεόραση πραγματοποιοῦνται, μά οἱ περισσότεροι ἀδιαφοροῦν, γιατί ὅπως εἶπε ὁ ἴδιος ὁ Κύριος πνίγονται στά προβλήματα τῆς καθημερινότητας, στίς μέριμνες τοῦ βίου, ἔχουν ἄλλα ἐνδιαφέροντα καί καταντᾶ ἡ καρδιά τους χέρσα γῆ, ἀκαλλιέργητη, πετρώδης, γεμάτη ἀγκάθια.
Γιατί ὅμως ὁ Κύριος παρομοιάζει τόν λόγο του μέ σπόρο; Γιατί ὁ σπόρος κρύβει μέσα του πολλές καί μεγάλες μυστικές δυνάμεις. Ὅταν ὁ σπόρος πέσει μέσα στή γῆ καί βρεῖ τίς κατάλληλες προϋποθέσεις, ἀναπτύσσεται καί φέρνει ζωή.
