Οι ταλαιπωρίες και οι θλίψεις είναι απαραίτητες, γιατί έτσι περιορίζεται η αμαρτωλή διάθεση της καρδιάς. Και όταν η καρδιά περιοριστεί και συμμαζευτεί, τα δάκρυα τρέχουν πιο εύκολα.
Άγιος Ιωάννης της Κροστάνδης
Κυριακή 14 Μαΐου 2017
Κυριακάτικο Κήρυγμα
Κυριακή της Σαμαρείτιδος
Ιω. 4, 5-42
Το Ευαγγέλιο της Σαμαρείτιδος, που ακούσαμε σήμερα κατά τη Θεία Λειτουργία, είναι μεστό νοημάτων τα οποία, πέρα από το καθαυτό γεγονός της συναντήσεως του Χριστού με αυτή τη γυναίκα, έχουν βαρύτητα και σημασία για τον καθένα μας.
Κουρασμένος ο Χριστός από την οδοιπορία, στέκεται έξω από μια πόλη της Σαμάρειας, δίπλα στο πηγάδι του Ιακώβ, και στέλενει τους μαθητές Του να αγοράσουν τρόφιμα. Κάποια στιγμή έρχεται μία γυναίκα να πάρει νερό, και με αφορμή το αίτημα του Ιησού να Του προσφέρει να πιει, ξεδιπλώνεται ένας καταπληκτικός διάλογος.
Τρία δε σημεία είναι και τα κυριώτερα. Το πρώτο, είναι η αντιπαραβολή του νερού του πηγαδιού με το “ὑδωρ τό ζῶν”. Ο Χριστός ζητάει από την Σαμαρείτιδα να του προσφέρει νερό για να ξεδιψάσει, και στην απορία της πώς ένας Ιουδαίος μιλά σε μια γυναίκα, και μάλιστα Σαμαρείτιδα, της αντιλέγει ότι εάν ήξερε με ποιόν μιλούσε, τότε η ίδια θα Του ζητούσε να της δώσει το ζωντανό ύδωρ, αυτό που όταν κανείς το γευτεί δεν πρόκειται να διψάσει ξανά, μιας που γίνεται μέσα του πηγή που αναβλύζει. Καί αυτή η πηγή δεν είναι άλλη από τον ίδιο το Χριστό, που φωτίζει και αγιάζει και αναζωογονεί κάθε άνθρωπο. Δεν είναι άλλη από τη χαρά της Αναστάσεως, που ανατρέπει το φθοροποιό έργο της αμαρτίας και αποκαθιστά τον κάθε άνθρωπο που δέχεται μέσα του τον Χριστό.
Σάββατο 13 Μαΐου 2017
† Κυριακῇ 14 Μαΐου 2017 (τῆς Σαμαρείτιδος)
Τὸ Εὐαγγέλιον
Ἐκ τοῦ κατά Ἰωάννην
Κεφ. δ' : 5 -42
Τῷ καιρῷ ἐκείνῳ, ἔρχεται ὁ ᾿Ιησοῦς εἰς πόλιν τῆς Σαμαρείας, λεγομένην Συχάρ, πλησίον τοῦ χωρίου ὃ ἔδωκεν ᾿Ιακὼβ ᾿Ιωσὴφ τῷ υἱῷ αὐτοῦ· ἦν δὲ ἐκεῖ πηγὴ τοῦ ᾿Ιακώβ. Ὁ οὖν ᾿Ιησοῦς κεκοπιακὼς ἐκ τῆς ὁδοιπορίας, ἐκαθέζετο οὕτως ἐπὶ τῇ πηγῇ· ὧρα ἦν ὡσεὶ ἕκτη. Ἔρχεται γυνὴ ἐκ τῆς Σαμαρείας ἀντλῆσαι ὕδωρ. Λέγει αὐτῇ ὁ ᾿Ιησοῦς· Δός μοι πιεῖν. Οἱ γὰρ Μαθηταὶ αὐτοῦ ἀπεληλύθεισαν εἰς τὴν πόλιν, ἵνα τροφὰς ἀγοράσωσι. Λέγει οὖν αὐτῷ ἡ γυνὴ ἡ Σαμαρεῖτις· Πῶς σὺ ᾿Ιουδαῖος ὢν, παρ᾿ ἐμοῦ πιεῖν αἰτεῖς, οὔσης γυναικὸς Σαμαρείτιδος; Οὐ γὰρ συγχρῶνται ᾿Ιουδαῖοι Σαμαρείταις. Ἀπεκρίθη ᾿Ιησοῦς καὶ εἶπεν αὐτῇ· Εἰ ᾔδεις τὴν δωρεὰν τοῦ Θεοῦ, καὶ τίς ἐστιν ὁ λέγων σοι, δός μοι πιεῖν, σὺ ἂν ᾔτησας αὐτόν, καὶ ἔδωκεν ἄν σοι ὕδωρ ζῶν. Λέγει αὐτῷ ἡ γυνή· Κύριε, οὔτε ἄντλημα ἔχεις, καὶ τὸ φρέαρ ἐστὶ βαθύ· πόθεν οὖν ἔχεις τὸ ὕδωρ τὸ ζῶν; μὴ σὺ μείζων εἶ τοῦ πατρὸς ἡμῶν ᾿Ιακώβ, ὃς ἔδωκεν ἡμῖν τὸ φρέαρ, καὶ αὐτὸς ἐξ αὐτοῦ ἔπιε, καὶ οἱ υἱοὶ αὐτοῦ καὶ τὰ θρέμματα αὐτοῦ; Ἀπεκρίθη ᾿Ιησοῦς καὶ εἶπεν αὐτῇ· Πᾶς ὁ πίνων ἐκ τοῦ ὕδατος τούτου, διψήσει πάλιν· ὃς δ᾿ ἂν πίῃ ἐκ τοῦ ὕδατος, οὗ ἐγὼ δώσω αὐτῷ, οὐ μὴ διψήσῃ εἰς τὸν αἰῶνα, ἀλλὰ τὸ ὕδωρ ὃ δώσω αὐτῷ, γενήσεται ἐν αὐτῷ πηγὴ ὕδατος ἁλλομένου εἰς ζωὴν αἰώνιον. Λέγει πρὸς αὐτὸν ἡ γυνή· Κύριε, δός μοι τοῦτο τὸ ὕδωρ, ἵνα μὴ διψῶ μηδὲ ἔρχωμαι ἐνθάδε ἀντλεῖν. Λέγει αὐτῇ ὁ ᾿Ιησοῦς· Ὕπαγε φώνησον τὸν ἄνδρα σου καὶ ἐλθὲ ἐνθάδε. Ἀπεκρίθη ἡ γυνὴ καὶ εἶπεν· Οὐκ ἔχω ἄνδρα.
Παρασκευή 12 Μαΐου 2017
Ο τραχύς στην γλώσσα και τρυφερός στους τρόπους Παπα-Εφραίμ ο Κατουνακιώτης
Τὸ 1967, μὲ τὶς εὐλογίες τοῦ Γέροντα Ἀμφιλοχίου τοῦ Πατμίου, τρεῖς ἀδελφοὶ ἐπισκέφθηκαμε τὸ Ἅγιον Ὄρος. Μία παλιὰ γνωριμία μᾶς ἔφερε στὴν Κέλλα τοῦ μοναχοῦ Παϊσίου. Τοῦ ζητήσαμε νὰ μᾶς ὑποδείξει κάποιους πνευματικοὺς ἀνθρώπους νὰ ἀκροασθοῦμε λόγον ἀγαθόν. Ἀποκρίθηκε:
-Ὁ λόγος ποὺ βρίσκομαι σ’ αὐτὴν τὴν ἔρημο εἶναι ἡ ἡσυχία καὶ ἡ ἀφάνεια.
***
Ἀπὸ ἄλλον νεώτερο μοναχό, πληροφορηθήκαμε πὼς στὰ Κατουνάκια ὑπάρχει Ἱερομόναχος ποὺ κάνει τὸν ἀγῶνά του, χωρὶς νὰ γίνεται καθόλου λόγος γιὰ προορατικά, προφητικὰ καὶ θαυματουργικὰ χαρίσματα. Καλογερικὲς κουβέντες: «Ἀγωνίζεται».
***
Ψάχνοντας τὸν Ἐφραίμ, βρεθήκαμε στὰ Κατουνάκια. Ἡ ἀδελφότητα τῶν Δανιηλαίων, εἶναι ἀπὸ παλιὰ ἕνα καλὸ στέκι γιὰ νὰ φέρει κανεὶς γυροβολιὰ τὴν «ἔρημο», ὅπως χαρακτηρίζονται ἐκεῖνα τὰ βραχώδη τοπία τοῦ Ἄθωνα. Στὴν συνοδία αὐτὴν ὁ μετὰ τὸν Γέροντα Πατὴρ Μόδεστος ξεχώριζε γιὰ τὸ ἱλαρὸν τοῦ προσώπου, τὴν ἀκακία του τρόπου του καὶ τὴν ἁπλότητα τῆς καρδιᾶς. Ἀργότερα, ποὺ ἔγινε Γέροντας τοῦ Κελλιοῦ, αὐτὰ ἔγιναν ἐμφανῆ καὶ ἐπίσημα στολίδια στὸ πρόσωπο τοῦ Πατρὸς Μοδέστου. Ἦταν καὶ αὐτὸς γνήσιο παιδὶ τῆς ἀθωνικῆς πολιτείας.
Ὅταν κρίνετε στίς πύλες σας...
Ὅταν κρίνετε στὶς πύλες σας, νὰ δέχεστε μόνο τὴν ἀλήθεια, ποὺ φέρνει τὴν εἰρήνη... καὶ νὰ μὴν ἀγαπᾶτε τὸν ψεύτικο ὅρκο...", λέει ὁ παντοκράτορας Κύριος» (1).
«πύλες»: Εἶναι οἱ πύλες τῆς ψυχῆς, μέσ’ ἀπὸ τὶς ὁποῖες μπαίνουν σ’ αὐτὴν οἱ διάφορες σκέψεις καὶ ἐντυπώσεις.
«σας»: Αὐτὲς οἱ πύλες ἀνήκουν σὲ κάθε ἄνθρωπο προσωπικά.
«κρίνετε»: Ὁ κριτής, ποὺ κάθεται στὶς πύλες καὶ κρίνει (2), εἶναι ὁ νοῦς μας. Αὐτὸς εἶναι ποὺ κάνει τὸ ξεχώρισμα τῶν σκέψεων καὶ τῶν ἐντυπώσεων, ἐξετάζοντάς τες. ὅταν πλησιάζουν στὶς πύλες τῆς ψυχῆς, γιὰ νὰ ἐπιτρέψει τὴν εἴσοδο σ’ ἐκεῖνες ποὺ πρέπει νὰ βρίσκονται μέσα στὸν ψυχικό μας ναό, καὶ νὰ μὴν ἐπιτρέψει τὴν εἴσοδο σ’ ἐκεῖνες ποὺ πρέπει νὰ μείνουν ἔξω.
Πέμπτη 11 Μαΐου 2017
Ο Σύνδεσμος Ιερέων της Μητροπόλεως Κίτρους εόρτασε τον προστάτη Άγιό του και τίμησε κληρικούς με περισσότερα από 40 έτη διακονίας
Ο Σύνδεσμος Ιερέων Μητροπόλεως Κίτρους (Σ.Ι.Μη.Κ.) με απόφαση του Διοικητικού Συμβουλίου και την ευλογία του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Κίτρους, Κατερίνης και Πλαταμώνος κ. Γεωργίου διοργάνωσε την Κυριακή του Παραλύτου 7 Μαΐου 2017 στον Καθεδρικό Ιερό Ναό Θείας Αναλήψεως Κατερίνης, πνευματική εκδήλωση τιμής, στον Νεομάρτυρα προστάτη του Άγιο Ιωάννη της Ι. Μονής Πέτρας Ολύμπου και εν Ναούση μαρτυρήσαντα κατά το έτος 1822.
Στην ιδιαίτερη αυτή εκδήλωση τιμήθηκαν 31 εν ενεργεία πρεσβύτεροι και συνταξιούχοι οι οποίοι συμπλήρωσαν τεσσαράκοντα και πλέον έτη πολύκαρπης διακονίας στο χώρο της Αποστολικής Ιεράς Μητροπόλεως με πνευματική και κοινωνική προσφορά στην τοπική κοινωνία.
Τουλάχιστον ισορροπία
«Να σκέφτεστε τον Θεό τουλάχιστον όσο σκέφτεστε τους ανθρώπους.
Να φοβάστε τον Θεό τουλάχιστον όσο φοβάστε τους ανθρώπους.
Να σκέφτεστε τον Θεό τουλάχιστον όσο σκέφτεστε τους ανθρώπους.
Να σέβεστε τον Θεό τουλάχιστον όσο σέβεστε τους ανθρώπους.
Τετάρτη 10 Μαΐου 2017
Ήταν καπνός
Ακόμη και την ώρα του θανάτου του, αν δεις κάποιον να αμαρτάνει, μήτε τότε να τον κατακρίνεις. Διότι η απόφαση του Θεού είναι άγνωστη στους ανθρώπους.
Μερικοί έπεσαν φανερά σε μεγάλα αμαρτήματα, κρυφά όμως έπραξαν πολύ μεγαλύτερα καλά.
Τα έμψυχα και τα άψυχα, ομονοούν στα Κατουνάκια
Ὁ Πατὴρ Δανιὴλ περνάει τ’ ἀνθίβολο στὸ ξύλο, δίπλα του ὁ Παντελεήμονας γεμίζει τ’ ἀκριβὸ τῆς Παναγίας ῥοῦχο, καὶ ὁ παπα-Γρηγόρης μὲ τὴν βαρειὰ φωνή του, διαβάζει τοὺς Χαιρετισμοὺς στὸ παρεκκλήσι.
Πιὸ πέρα ὁ Γερο-Νήφωνας, τελευταῖος ξυλογλύπτης τοῦ Ὄρους, παλεύει μὲ τὴν σμίλη καὶ τὴν σγόρπια, καὶ ὁ Πνευματικὸς Ἐφραὶμ ταΐζει τ’ ἄλλα πετεινὰ τοῦ οὐρανοῦ.
Ὥρα καλοκαιριάτικου πρωϊνοῦ, ἡλιόλουστου, γαλήνιου. Ἕνας γλάρος βγαίνει κάθε τόσο στὴν στεριά, θαῤῥεῖς γιὰ νὰ τοὺς κρατήσει συντροφιά. Ὅλα εἰρηνεύουν, ἠρεμοῦν, ἀνασαίνουν.
Μάθε το παιδί σου να δίνει
Αν θα με ρωτούσες, ποιος είναι ο άριστος τρόπος για να αυξήσεις την επίδοση του παιδιού σου στο σχολείο και στα γράμματα, θα σου έλεγα τούτο: Μάθε το παιδί σου να δίνει, να προσφέρει, να υπηρετεί, να γίνεται χρήσιμος στην κοινωνία.
Όποιος έχει κοινωνικό αίσθημα και κοινωνικό ενδιαφέρον ανεπτυγμένο, όποιος έχει ικανότητα για αγάπη και προσφορά, όποιος γνωρίζει και μπορεί όχι μόνο να παίρνει αλλά και να δίνει, όποιος μπορεί να γίνεται χρήσιμος στους άλλους και στην κοινωνία, όποιος βλέπει ότι κάτι προσφέρει και ότι δεν είναι παράσιτο ούτε άχρηστο πράγμα, αυτός αισθάνεται ότι έχει αξία, αυτός έχει δυνατό το αίσθημα της προσωπικής του αξίας, που του δίνει φτερά στη ζωή, τον ξανανιώνει και του προσφέρει αστείρευτες δυνάμεις για την επιτυχία και την πρόοδο.
Ένα παράδειγμα, και αυτό όχι από την παιδική ηλικία, αλλά από τη γεροντική, θα δείξει «του λόγου το ασφαλές».
Δευτέρα 8 Μαΐου 2017
Αόρατα και φανερά
Να τιμάς τον πλησίον σου σαν εικόνα του Θεού, αλλά να τον τιμάς μέσα στη ψυχή σου, αόρατα στους άλλους, φανερά μόνο στη συνείδησή σου. Η απόδοση τιμής ας είναι μυστική αλλά και ειλικρινής, ας ανταποκρίνεται δηλαδή στην πραγματική ψυχική σου διάθεση.
Άγιος Ιγνάτιος Μπριαντσανίνωφ